بخش ۲۴ - در بیان آنک هیچ چشم بدی آدمی را چنان مهلک نیست کی چشم پسند خویشتن مگر کی چشم او مبدل شده باشد به نور حق که بی یسمع و بی یبصر و خویشتن او بی‌خویشتن شده

برداشت: به ظاهر زیبایی‌های یک چیز نپرداز، و تنها به ظواهر بسنده نکن. زیرا ممکن است در زیر این زیبایی‌ها، خطرها و مشکلاتی نهفته باشد که هنوز آشکار نشده‌اند.

برداشت: کوه از ترس و وحشت خم می‌شود، اما تو با آرامش و اعتماد به نفس در برابر خطرات قرار می‌گیری.

برداشت: احمد در مسیر خود به قدری سقوط کرد که دیگر از دید خارج شد، در حالی که نه گلی داشت و نه بارانی بر او بارید.

برداشت: در شگفتم که این خطا ناشی از چه چیزی است، من فکر نمی‌کنم که این وضعیت ناشی از بی‌محتوایی باشد.

برداشت: وقتی که نشانه‌ای آمد و تو را آگاه کرد که آنچه از چشم بد به تو رسیده، از نبرد است.

برداشت: اگر غیر از تو بدی وجود نداشته باشد، در آن صورت تو شکار چشم و هدف نابودی خواهی شد.

برداشت: اما عفت و پاکی‌ای آمد و در دامن خود را گرفت و این کسی که به خاطر نشانه‌ای لغزید، به بیراهه رفت.

برداشت: برگ خود را در معرض دید دیگران قرار نده و به خودت نیندیش، چرا که در این دنیا همه چیز می‌تواند زودگذر باشد. به یاد داشته باش که متکی به خودت باشی و از دیگران عبرت بگیر.