بخش ۱۴ - انکار اهل تن غذای روح را و لرزیدن ایشان بر غذای خسیس

این شعر به تضاد میان ظاهر و باطن اشاره دارد. در ابتدا به مسأله فریبندگی و زیبایی‌های ظاهری اشاره می‌کند که ممکن است به مانند یک بهار زیبا باشد، اما در حقیقت زیر این ظاهر زیبا، واقعیت‌های ناخوشایند و زشتی نهفته است. در قسمت‌های بعدی به کرم و فساد در درخت و همچنین به سرگین اشاره می‌شود که بیانگر وجود ناخالصی‌ها و زشتی‌ها در زندگی است. به طور کلی، پیام این ابیات این است که نباید تنها به ظاهر اهمیت داد، بلکه باید به باطن و حقیقت نیز توجه کرد.