بخش ۱۲ - عرضه کردن مصطفی علیه‌السلام شهادت را بر مهمان خویش

برداشت: این گفتگو هرگز به پایان نمی‌رسد، مصطفی (پیامبر) ایمان را بیان کرد و آن جوان سخت‌کوش آن را پذیرفت.

برداشت: شهادتی که فَرُّخ داشته، سبب باز شدن قفل‌ها و گره‌ها شده است.

برداشت: مؤمن به مهمانی دعوت شد و پیامبر (مصطفی) به او گفت که امشب مهمان ما باش.

برداشت: گفت: سوگند به خدا، تا همیشه مهمان تو هستم و هر کجا که بروم، تو در نظر من در کنارم خواهی بود.

برداشت: این جهان و جهان دیگر به خاطر تو دوباره زنده شده و در خدمت تو هستند. هر دو عالم در انتظار تو هستند و به نوعی به استقبال تو آمده‌اند.

برداشت: هر کسی که از این سفره و نعمت‌ها دوری کند، در نهایت خود را به دردسر می‌اندازد و دچار مشکلاتی خواهد شد که برایش گران تمام می‌شود.

برداشت: هر کس به سراغ دیگران برود و از تو دور شود، بداند که در واقع به سمت شیطانی می‌رود و با او هم‌نشین می‌شود.

برداشت: هر کس از نزدیکی و همسایگی تو دور شود، به ناچار همسایه‌ای شوم خواهد داشت که شیطانی است.

برداشت: اگر کسی بدون تو به سفر برود، مسیرش بسیار دور و طولانی خواهد بود و دیو بد به عنوان همراه و هم‌سفر او خواهد بود.

برداشت: اگر حاسدی بر اسب نجیب و با شکوهی نشسته باشد، همانند دیوی در کنارش قرار می‌گیرد.

برداشت: اگر فرزند شهناز را به دنیا آورد، آن کودک دیو خواهد بود و از نسل او خواهد بود.

برداشت: در این بیت به این موضوع اشاره شده که خداوند در قرآن در مورد حقوق افراد در دارایی‌ها و فرزندانشان صحبت کرده است. در واقع، اهمیت عدالت و رعایت حقوق دیگران در زمینه‌های مالی و خانوادگی مورد تأکید قرار گرفته است.

برداشت: پیامبر از عالم غیب به این موضوع اشاره کرده که در نوشته‌های ویژه‌ای درباره آن سخن گفته شده و علی نیز در این زمینه حضور دارد.

برداشت: ای پیامبر خدا، تو رسالت خود را به‌طور کامل انجام دادی، همچون خورشیدی که بدون هیچ گونه حجاب و مانعی می‌تابد.

برداشت: هرچه تو به من کردی، دو صد مادر در مقابل عیسی نمی‌توانستند انجام دهند و عیسی با حمایت عازر هم نمی‌توانست چنین کاری را انجام دهد.

برداشت: اگر جانم را از تو بگیرند، وقتی که مرگ به سراغم بیاید، حتی اگر عازر دوباره زنده شود، در همان لحظه دوباره می‌میرم.

برداشت: در آن شب مهمان پیامبر عرب شده بود، و او مقداری از شیر یک بز را نوشید و سپس آرام گرفت.

برداشت: او با سماجت از من خواست که شیر و نان را بخورم و گفت که دیگر سیر شده‌ام و هیچ گونه ریا و نفاقی در این حرفم نیست.

برداشت: این موضوع به خاطر لجبازی نیست، بلکه به خاطر عشق و هنر است که من امروز از دیروز پیشرفت بیشتری داشته‌ام.

برداشت: همه اهل خانه در حیرت ماندند که این چراغ چگونه با یک قطره روغن پر شد.

برداشت: قدرت و قوت غذایی که برای مرغ بابیلی مناسب است، برای پر کردن شکم این فیل کافی نیست.

برداشت: در دل مردان و زنان غوغایی به پا شد، اما آنچنان ناچیز و خرد بود که به اندازه یک مگس هم ارزش نداشت.

برداشت: طمع و خیال بی‌اساس مانند اژدهایی به سر می‌رسند که از قدرت یک مورچه نیز سیراب شده‌اند.

برداشت: آن گدا که به دلیل بی‌بارگی و فقرش چشم بر ایمان از دست داده بود، دوباره به حالتی رسید که ویژگی‌های ایمان و صداقت را به او نسبت می‌دهند.

برداشت: او از شدت گرسنگی مانند مریم که میوه‌های بهشتی را می‌بیند، به شدت می‌لرزد و مشتاق است.

برداشت: میوه‌های بهشت به سمت چشمان او سرازیر شدند و معده‌اش که همچون جهنمی پر از درد و ناراحتی بود، آرامش یافت.

برداشت: ذات ایمان، یک نعمت و فخر بزرگ است. ای فردی که به قناعت راضی شده‌ای، در دل خود به سخن ایمان بسنده کن.