بخش ۷ - بیان آنک نماز و روزه و همه چیزهای برونی گواهیهاست بر نور اندرونی

برداشت: این عبادت‌ها مانند نماز، روزه، حج و جهاد، نشانه‌ای از ایمان و اعتقاد واقعی انسان هستند.

برداشت: این زکات و هدیه و دوری از حسد نشان‌دهنده‌ی صداقت و خلوص درون انسان است.

برداشت: خوان و مهمانی به خاطر اینکه گفتگو و بیان حقیقت باشد، به این خاطر که ای مهمانان، ما با شما هر چه را که حقیقت بود، به درستی سپری کردیم.

برداشت: هدایا و پیشکش‌ها نشان‌دهنده این است که من با تو خوشحالم و به این احساس افتخار می‌کنم.

برداشت: هر کسی تلاش می‌کند برای به دست آوردن ثروت یا جادوگری، چه فایده‌ای دارد؟ من در درون خودم یک گوهری ارزشمند دارم.

برداشت: من دُرّی از تقوا یا بخشندگی دارم که این زکات و روزه در هر دو به عنوان شاهد و نشانه‌ای از آن هستند.

برداشت: اگر کسی از نعمت‌ها و چیزهای حلال به گونه‌ای استفاده کند که به حرام نیز آلوده شود، از تقوا و دیانت او نمی‌توان امید داشت که به حقیقت برسد. در واقع، ارتباط و پیوند او با اصول صحیح و اخلاقی قطع می‌شود.

برداشت: کسی که از اموال خود زکات می‌دهد، در صورتی که با دزدی مواجه شود، چگونه می‌تواند از پیروان مذهب خود به حساب بیاید؟

برداشت: اگر کسی به جوانی و زیبایی خود تکیه کند، در حقیقت، دلیل‌های نادرستی بر او وارد می‌شود که در محضر عدالت الهی قابل بررسی است.

برداشت: اگر صیاد دانه‌ای برای پرنده‌ها بریزد، این کار نه از روی رحمت و بخشش، بلکه به خاطر شکار آنهاست.

برداشت: کسانی که خلوص ندارند به مانند آن گربه‌ای هستند که بهر شکار خود را به خواب زده.

برداشت: بعضی افراد به خاطر رفتار ناپسند و بدگمانی خود، باعث بدنامی و تهمت به بسیاری از مردم می‌شوند، حتی کسانی که اهل generosity و عبادت‌اند.

برداشت: نعمت و رحمت خداوند حتی اگر کسی دچار انحراف و گمراهی شود، در نهایت او را از این وضعیت نجات می‌دهد و به راه راست هدایت می‌کند.

برداشت: در این بیت به رحمت خداوند اشاره شده است که نسبت به بندگانش سریع و بی‌دریغ است. در عوض، خیانت و نیرنگ دشمنان را نور و شناختی می‌دهد که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود. بدین ترتیب، قدرت و حمایت الهی بر تمام مکرها و فریب‌ها غلبه دارد.

برداشت: خُباط: دیوانگی

برداشت: مِغفَر: کلاه خود، کَلّی: کچلی

برداشت: آب به خاطر این باریده که از آسمان، پلیدان را از زشتی‌ها پاک کند.