بخش ۳ - در سبب ورود این حدیث مصطفی صلوات الله علیه که الکافر یأکل فی سبعة امعاء و المؤمن یأکل فی معا واحد

برداشت: کافران در زمان شام به دیدار پیغمبر آمدند و به مسجد رفتند.

برداشت: ما به اینجا آمده‌ایم ای شاه، اینجا محلی است برای جمع شدن و تو میزبان ما در این افق هستی.

برداشت: ما در حال حاضر در شرایط سختی به سر می‌بریم و از دور به ما لطف و روشنایی گرانبها نازل کن.

برداشت: دوستان من، بیایید با هم تقسیم کنید، زیرا شما نیز بر اساس ویژگی‌ها و خصوصیات من شکل گرفته‌اید.

برداشت: تمام اجسام هر لشکر از جانب پادشاه دارای قدرت هستند و از آنجا که با شمشیر خود به دشمنان ضربه می‌زنند، به آن‌ها زندگی می‌بخشند.

برداشت: اگر تو با خشم به سمت شاه بروی و او را هدف قرار بدهی، دیگر بر این برادران چه خشم و کینه‌ای می‌تواند بر تو بیفتد؟

برداشت: تو به برادرت بدون هیچ دلیلی تهمت می‌زنی و مانند کسی که خشم شاه را به دنبال دارد، به او حمله می‌کنی.

برداشت: پادشاه مانند یک روح است و سپاهش مانند حیات که در بدن جاری است. این موجودات، مانند آب، زندگی را به حرکت در می‌آورند.

برداشت: اگر روح شاه مانند آب شیرین باشد، در این صورت تمام جوی‌ها پر از آب خوشگوار و دلپذیر خواهد شد.

برداشت: اهل تسنن معتقد هستند که سوره عبس درباره ی پیامبر(ص) نازل شده است، پس سلطان عبس یعنی حضرت محمد(ص)، البته شیعیان در تفاسیر خود گفته اند که این سوره درمورد پیامبر نیست.

برداشت: بی ندید: بی همتا (آن شخص از فربهی و تنومندی نظیر نداشت)

برداشت: کس از او نتوانست بدردش، چون جسمش بسیار بزرگ و سنگین بود. او در مسجد مانده بود، مانند کسی که در جام پر از شراب گرفتار شده است.

برداشت: مصطفی (پیشنهاد می‌شود به عنوان یک شخصیت یا شخص مهم) به دنبال آن است که از میان تمام هفت بز، که به نوعی نشان‌دهنده اندیشه‌ها یا گزینه‌های مختلف هستند، یک بز را انتخاب کند که شیر بیشتری داشته باشد و در جمع موجودات یا استراتژی‌ها برتری یابد.

برداشت: کسانی که در خانه زندگی می‌کنند، باید به خاطر مصلحتی خاص برای مهمانی و پذیرایی آماده باشند.

برداشت: در دفتر دوم، قصه ی مریض و عیادت پیامبر، نام عوج بن اَنَب که پادشاه باشان (شمال رود اردن) بود، آمده است. وی اجازه ورود بنی اسرائیل را به کشورش نداد و در نهایت در جنوب سوریه از بنی اسرائیل شکست خورد. گفته شده که این شخص بسیار درشت هیکل و تنومند بوده و در اینجا مولانا آن کافر را به این شخص تشبیه می کند.

برداشت: همه خانواده اهل بیت به شدت عصبانی شدند زیرا همه به دنبال شیر بز بودند.

برداشت: معده‌ای که مانند طبل است، به طوری که بتواند غذایی به اندازه هجده نفر را در خود جا دهد، تنها خود را سیر می‌کند.

برداشت: زمان خواب فرا رسیده و او در اتاقش نشسته است، سپس کنیزک به خاطر خشم، در را بست.

برداشت: از بیرون زنجیری را به زمین انداختند که از آن خشمگین و رنجیده بود.

برداشت: در نیمه شب یا صبح زود، وقتی که کسی دردی دارد و نیازمند است، به درخواست او توجه می‌شود، حتی اگر آن شخص از گروهی باشد که معمولاً به آن‌ها توجه نمی‌شود.

برداشت: مردی از بستر خود به سوی در rushed کرد و وقتی که دستش را به در گذاشت، متوجه شد که در بسته است.

برداشت: حیله‌گر با ترفندهای جدیدی که آورد سعی کرد دروازه‌ها را بگشاید، اما خود نتوانست از بندهایش رها شود.

برداشت: دنگ: گیج و مات

برداشت: او نقشه‌ای کشید و در خواب فرو رفت و در آن خواب ویرانه‌ای از خود را مشاهده کرد.

برداشت: زیرا ویرانه‌ای که در ذهنش باقی مانده بود، خوابش را همان‌جا به یادش آورد.

برداشت: وقتی او خود را در ویرانه‌ای خالی دید و متوجه شد که چقدر نیازمند است، به ناگاه نفسش را در قفسه سینه حبس کرد.

برداشت: او از خواب بیدار شد و آن لباس خواب را دید، با دیدن آن دچار آشفتگی و نگرانی شد.

برداشت: از درون او صدای بلندی به گوش رسید، ناشی از این رسوایی که هیچ پوششی بر آن نیست.

برداشت: می‌گوید خوابش از بیداری‌اش بدتر است زیرا در خواب هم احساس می‌کند که در حال پرخوری است و به این سو و آن سو می‌رود.

برداشت: در آیات 10 و 11 سوره انشقاق آمده: هنگامی که نامه اعمال شخص را از پشت سرش به او می دهند بانگ واویلایش بلند می شود، مانند کافر که از اعماق گور فریاد میکشد، این شخص نیز اینچنین حالی داشت.

برداشت: منتظر هستم که این شب به پایان برسد یا کسی در را باز کند و وارد شود.

برداشت: تا او مانند تیری که از کمان رها می‌شود، فرار کند و هیچ‌کس او را نبیند.

برداشت: داستان‌ها بسیارند، اما من آنها را کوتاه می‌سازم؛ در نهایت، آن در باز شد و من از درد و غم رها شدم.