بخش ۱۱۴ - گفتن خلیل مر جبرئیل را علیهماالسلام چون پرسیدش کی الک حاجة خلیل جوابش داد کی اما الیک فلا

برداشت: من دوستی دارم که به مانند خلیل است و او مثل جبرائیل در کنارم است. من هرگز در سختی‌ها و چالش‌ها به او احتیاج نخواهم داشت.

برداشت: او آداب و رفتار را از جبرئيل آموخت، چون از خلیل خداوند سوال کرد.

برداشت: من آماده‌ام تا به تو کمک کنم، مگر اینکه بخواهم به سادگی از این وضعیت فرار کنم.

برداشت: ابراهیم گفت، این کار را خودت انجام بده و نیازی به واسطه و دوندگی نیست، چون بعد از وجود نشانه‌ها، دیگر نیازی به زحمت نیست.

برداشت: دنیا به خاطر پیوندهای که بین مؤمنان ایجاد می‌کند، ارزشمند است؛ زیرا آن‌ها را به هم مرتبط می‌سازد.

برداشت: هر دلی که قادر باشد صدای پنهانی را بشنود، در جهان هرگز صدای بی‌معنی و بی‌هدف نمی‌شنود.

برداشت: هرچند او در عالم حق غرق است و خود را فراموش کرده، اما کار من از این موضوع حساسی‌تر و ظریف‌تر است.

برداشت: عمل او، عمل شاهانه‌ای است، اما در برابر ضعف من، به نظر نیکو نمی‌آید.

برداشت: چیزی که برای مردم عادی نیکو و دوست‌داشتنی است، بر افراد باکرامت و نازنین، سخت و تلخ شده است.

برداشت: برای اینکه مردم بتوانند تفاوت‌ها را مشاهده کنند، باید از دردها و مشقت‌های زیادی گذر کنند.

برداشت: این بیت به این معناست که حروف و کلمات، مانند دوستانی هستند که ما را به معانی و مفاهیم عمیق‌تری راهنمایی می‌کنند. اما در عین حال، اگر زیاد به جزئیات و ظواهر بی‌توجهی کنیم، ممکن است به موانع و دشواری‌ها برخورد کنیم. پس ارتباط میان واژه‌ها و معانی باید با دقت و آگاهی صورت گیرد.

برداشت: بسیاری از مشکلات و ناگواری‌ها باید متوقف شوند تا آن روح پاک از الفاظ و حروف آزاد شود.

برداشت: اما برخی از افراد به این نوا ناشنوا شدند و گروهی دیگر پاک‌تر و برجسته‌تر گشتند.

برداشت: این مصیبت مانند آب نیل به سعد است، که سرشار از آب و خون بر دشمنان گرانبار شده است.

برداشت: هر کسی که بتواند با دیدی عمیق‌تر به نتیجه‌ها و پایان کارها بنگرد، در نتیجه موفق‌تر خواهد بود. این شخص مانند کاردی است که در دست کسی است که می‌تواند بیشتر ببیند و درک بهتری از اوضاع داشته باشد.

برداشت: زیرا او می‌داند که این دنیا برای کاشتن است و در نهایت برای برداشت در روز محشر.

برداشت: هیچ قراردادی به خاطر خود شخص نیست، بلکه برای کسب مقام و منفعت انجام می‌شود.

برداشت: اگر با دقت نگاه کنی، هیچ چیز ناپسند و نادرستی وجود ندارد؛ بلکه ناپسندی آن فقط به خاطر مشاهده و نگرش ماست.

برداشت: برای مقابله با دشمن، از حسد یا برتری‌جویى و خود را نمایاندن، استفاده کن.

برداشت: این بیت به این معناست که افزایش و به دست آوردن چیزهای بیشتر، اگر به دنبال خواسته‌ها و آرزوهای بی‌معنا باشد، هیچ سود یا زیبایی خاصی نخواهد داشت. در واقع، دلبستگی به چیزهای بی‌معنا تنها به کثرت ظاهری می‌انجامد و ارزشی ندارد.

برداشت: از تو می‌پرسم چرا این کار را انجام می‌دهی وقتی که ظاهرش زیباست، اما معنا و مفهومش روشن و واضح است.

برداشت: اگر این گفته‌ها برای چه هدفی است، در حالی که هر شکل و ظاهری، نمایانگر حقیقتی است.

برداشت: اینکه چرا سوال بپرسیم، به جز برای اینکه به جواب آن سوال برسیم، هیچ فایده‌ای ندارد.

برداشت: چرا ای امانتدار به دنبال فایده می‌گردی، در حالی که خود همین جستجوی فایده، خود سودی بزرگ است؟

برداشت: نقش‌های آسمانی و انسان‌های روی زمین، نشان‌دهنده حکمت و آگاهی هستند که به خاطر همین وجود دارند.

برداشت: اگر در جهان حکیم و خردمندی وجود ندارد، پس این نظم و ترتیب چگونه به وجود آمده است؟ و اگر حکیمی هست، چرا عمل او بی‌فایده و تهی به نظر می‌رسد؟

برداشت: هیچ کس تصویر و نشانی از حمام و رنگ‌کردن نمی‌سازد جز برای هدفی درست یا نادرست.