بخش ۱۰۸ - منازعت امیران عرب با مصطفی علیه‌السلام کی ملک را مقاسمت کن با ما تا نزاعی نباشد و جواب فرمودن مصطفی علیه‌السلام کی من مامورم درین امارت و بحث ایشان از طرفین

برداشت: امیران عرب نزد پیامبر جمع شدند و با یکدیگر به بحث و جدل پرداختند.

برداشت: شما که می‌روید، هر یک از ما هم سهم خود را بگیرد و قسمت خود را از این سرزمین بردارد.

برداشت: هر کسی در زمینه خود باید انصاف و عدالت را رعایت کند و از ما نیز انتظار می‌رود که خود را از قضاوت‌های نادرست دور کنیم.

برداشت: او گفت که من می‌روم، زیرا خداوند به من حق سروری داده و اختیار کامل را به من سپرده است.

برداشت: این قرآن، مربوط به پیامبر احمد است و درباره‌ی او تأکید کنید و از دستورات او پیروی کنید و با احتیاط به آنها عمل کنید.

برداشت: مردم به او گفتند که ما نیز از این سرنوشت بهره‌مندیم و حاکمیت و رهبری‌مان از جانب خداست.

برداشت: او گفت: اما به من حق مالکیت داده است، در حالی که شما تنها اجازه استفاده از آن را دارید تا از آن بهره‌برداری کنید.

برداشت: می‌روی و من تا همیشه باقی‌ام، رفتنت به صورت امانتی خواهد بود که سرانجام شکسته می‌شود.

برداشت: مردم گفتند ای امیر، چرا بیشتر از این صحبت می‌کنی؟ دلیل تو برای این درخواست زیاد از حد چیست؟

برداشت: در زمانی که هوا ابری شد، به فرمانی یک سیل به راه افتاد و اطراف را پر کرد.

برداشت: سیل بزرگی به سمت شهر آمد که اهل شهر را به شدت ترساند و مضطرب کرد.

برداشت: پیامبر گفت که زمان آزمایش فرا رسیده است تا حقیقت آشکار شود.

برداشت: هر فرمانروایی نیزه‌اش را به زمین می‌زند تا در برابر طوفان و امتحان، استقامت و پایداری خود را نشان دهد.

برداشت: حضرت محمد (ص) عصای خود را در زمین انداخت و آن عصا به عنوان نشانه‌ای از معجزه و قدرت الهی به کار گرفته شد.

برداشت: سیلاب تند و پرجوشی مانند خاشاک، نیزه‌ها را با خود می‌برد.

برداشت: تیرها همه ناپدید شده‌اند و آن میله در بالای آب ایستاده، مانند یک حریف.

برداشت: به خاطر توجه و دقت او، آن رود بزرگ از مسیرش منحرف شد و آن سیلاب به سمت دیگری رفت.

برداشت: زمانی که بزرگان آن شخص را در مورد اینکه موضوعی بزرگ و مهم را از او دیده‌اند، مشاهده کردند، از ترس آن موضوع، به او احترام گذاشتند و در برابرش تسلیم شدند.

برداشت: جز سه گروه که عداوت و کینه‌شان بر ایشان غلبه کرده بود، او را جادوگر و کاهن نامیدند به خاطر نادانی و کفرشان.

برداشت: اگر حکمرانی ضعیف باشد، مانند کسی است که تحت فشار و محدودیت قرار دارد؛ اما حکمرانی که قوی و رستگار است، والایی و شرافتی خاص دارد.

برداشت: اگر نیزه‌ها را نمی‌بینی، با نام آن‌ها به یادش بیاور، که او نجیب و بلندمرتبه است.

برداشت: مرگ ناگهانی و بی‌رحم، نام‌های بزرگ و مهم را به سرعت می‌برد، اما نام او و قدرتش، هرگز از بین نرفته است.

برداشت: هر روز در پنج نوبت به او ضربه می‌زنند و این وضعیت همچنان ادامه دارد تا روز قیامت.

برداشت: اگر تو عقل و درک داری، محبت‌ها را از من بپذیر، و اگر نه، من هم الاغی آورده‌ام که برایش عصا می‌آورم.

برداشت: من به قدری از دنیای آخرت دور می‌شوم که با چوبی به تو حمله می‌کنم و گوشت را زخم می‌زنم و سرت را هم مجروح می‌کنم.

برداشت: در این دنیا، نه انسان‌ها و نه حیوانات از ظلم و ستم تو امنیتی ندارند.

برداشت: من برای احترام و ادب، عصایی به همراه دارم، چرا که هر کسی که در حال مستی باشد، شایسته احترام نیست.

برداشت: هنگام خشم تو، تبدیل به اژدهایی می‌شوم؛ زیرا خود تو هم در کردار و طبیعتت به اژدها تبدیل شده‌ای.

برداشت: تو موجودی نیرومند و مقاوم هستی، اما به اطرافت نگاه کن که چه قدرت‌های بزرگتری هم در آسمان وجود دارند.

برداشت: این عصا (نماد) به طور منفی و از جهنم آمده است، و هشدار می‌دهد که باید به سرعت از تاریکی به نور فرار کرد.

برداشت: اگر تو در میانی نبودی، برای من هیچ وابستگی و دوستی نداشتی و هیچ‌گاه نمی‌توانستم تو را در دام‌های من نگه دارم.

برداشت: این عصا نشانه‌ای از قدرت و توانایی است و این لحظه، لحظه‌ای است که مانند اژدهایی خطرناک و وحشت‌آور به نظر می‌رسد. این تصویر به گونه‌ای است که اگر به حقایق نپردازیم، ممکن است همانند آتش دوزخ یزدان به ما و یا دیگران آسیب برساند.