گفت موسی لطف بنمودیم و جود
خود خداوندیت را روزی نبود
دفتر چهارم
موسی اشاره میکند که خداوند بر او لطف و نعمت نازل کرده است، اما این نعمتها که به او داده شده، حقیقی نیستند. او به حقیقتی اشاره دارد که خداوندی واقعی وجود ندارد و آنچه به بشر داده شده، موقتی و عاریتی است. در واقع، خداوندی که مردم میپرستند و به او وابستهاند، از حقیقت و وجود واقعی بیبهره است و در نهایت این نعمتها ممکن است بازپس گرفته شوند. به بیان دیگر، موسی به اهمیت شناخت و درک حقیقی خداوندی اشاره میکند که نباید تنها بر پایهی چیزهای مادی و ظاهری باشد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
گفت موسی لطف بنمودیم و جود
خود خداوندیت را روزی نبود
آن خداوندی که نبود راستین
مر ورا نه دست دان نه آستین
آن خداوندی که دزدیده بود
بی دل و بی جان و بی دیده بود
آن خداوندی که دادندت عوام
باز بستانند از تو همچو وام
ده خداوندی عاریت به حق
تا خداوندیت بخشد متفق