دفتر چهارم

بخش ۱۰۷ - نومید شدن موسی علیه‌السلام از ایمام فرعون به تاثیر کردن سخن هامان در دل فرعون

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

گفت موسی لطف بنمودیم و جود

خود خداوندیت را روزی نبود

۲

آن خداوندی که نبود راستین

مر ورا نه دست دان نه آستین

۳

آن خداوندی که دزدیده بود

بی دل و بی جان و بی دیده بود

۴

آن خداوندی که دادندت عوام

باز بستانند از تو هم‌چو وام

۵

ده خداوندی عاریت به حق

تا خداوندیت بخشد متفق

بازگشت به سروده‌های مولانا