بخش ۹۹ - غره شدن آدمی به ذکاوت و تصویرات طبع خویشتن و طلب ناکردن علم غیب کی علم انبیاست

برداشت: در خانه‌ام تصاویری زیبا وجود داشت و من در عشق، بی‌قرار و آشفته بودم.

برداشت: من از گنجی پنهان بی‌خبر بودم، وگرنه تو می‌توانستی از سلاح من بهره‌برداری کنی.

برداشت: ای کاش می‌توانستم با چنان قدرتی غم و اندوه را از خود دور کنم و از آن رهایی یابم.

برداشت: به تصویرهایی که در چشمم بود نگاه می‌کردم و مانند کودکانی که در عشق‌هایشان بی‌پروا هستند، تمام احساسات و عشق‌هایم را از دست می‌دادم.

برداشت: حکیم کامیابی به زیبا سخن می‌گوید که تو هنوز کودک هستی و در خانه‌ای پر از تزیینات و زیورآلات زندگی می‌کنی.

برداشت: در کتاب الهی‌نامه، توصیه‌های زیادی شده است که به نسل و خانواده‌ات اهمیت بده و آنها را از خود دور نکن.

برداشت: بس کن ای موسی، فقط بگو وعدهٔ سوم را، زیرا دل من از اضطراب و نگرانی‌اش به شدت پریشان شده است.

برداشت: موسی گفت: آن سومین ملک (حکومت یا مقام) را تو به دو قسمت تقسیم کن، که هر یک از آن دو دنیا از دشمن و خصم پاک و خالص باشد.

برداشت: زیبایی و ارزش آن چیزی که اکنون داری، بیشتر از سلطنتی است که در گذشته در جنگ و درگیری بود.

برداشت: در جنگ تو، فرماندهی به تو کمک می‌کند؛ حالا نگاه کن که در زمان صلح چطور سفره‌ات را می‌چید.

برداشت: کرم و مهربانی که در زمان سختی و بی‌محلی به دیگران، به وفا و صداقت معروف است، اکنون در دوستی و محبت خود چه تأثیری خواهد گذاشت؟

برداشت: گفت: ای موسی چهارمین چیز چیست؟ سریع بگو، زیرا صبر من تمام شده و اشتیاقم بیشتر شده است.

برداشت: او گفت: "تو جوان هستی، موهایت سیاه مانند قیر است و چهره‌ات مانند گل ارغوانی زیباست."

برداشت: در برابر ما رنگ و بو به شدت بی‌ارزش شده‌اند، اما ما در مورد تو به شکلی ناچیز صحبت کردیم.

برداشت: افتخار به زیبایی و جذابیت ظاهری و نیز به محیط و مکان‌هایی که در آن زندگی می‌کنیم بستگی دارد، و این شادی و فریب، مانند بازی‌ کودکان، احساساتی زودگذر و ناسازگار دارند.