بخش ۹۶ - گفتن موسی علیه‌السلام فرعون را کی از من یک پند قبول کن و چهار فضیلت عوض بستان

برداشت: از من یک چیز را بپذیر و سپس جای آن، چهار چیز را به من بده.

برداشت: گفت: ای موسی، آن چیز خاص چیست؟ کمی از آن را با من توضیح بده.

برداشت: یکی از افراد به دیگری گفت که اگر بخواهی حقیقت را به صراحت بیان کنی، باید بگویی که جز خداوند خالق، هیچ خدایی نیست.

برداشت: خداوندی که آسمان‌ها و ستاره‌ها را خلق کرده، بر همه موجودات، از انسان و دیو و پری گرفته تا پرندگان نظارت دارد و بر سرشان فرمانروایی می‌کند.

برداشت: خداوندی که دریا، دشت، کوه و بیابان را آفریده، حکومتی بی‌نهایت و یکتاست که هیچ مشابهی ندارد.

برداشت: موسی، کدام چهار چیز هستند که می‌توانی به جای آنها چیزی به من بدهی؟ آنها را بیاور تا ببینم.

برداشت: تا وقتی که آن وعده‌ی زیبا از جانب او باشد، پایه‌های کفر من سست می‌شود.

برداشت: اگر آن وعده‌های خوب و شیرین تحقق یابند، قفل کفر و ناامیدی من باز می‌شود.

برداشت: اگر عسل شیرین و خوش‌بو در وجودم تأثیر بگذارد، این نفرتی که در وجودم هست، به زهر تبدیل می‌شود.

برداشت: از تصویر آب زلال آن، شیر پاکی پرورش می‌یابد، لحظه‌ای عقل هم در بند است.

برداشت: شاید از جانب نوشیدن شراب، مست و سرمست شوم و از لذت آن حالِ خوب را حس کنم.

برداشت: شاید از نوازش آن جوی‌های آب، بدن زمین خشک و شور تازگی بگیرد.

برداشت: من در میان مشکلات و سختی‌هایم، امید دارم که روزی به سرسبزی و زیبایی برسم و زندگی‌ام به جایی پر از آرامش تبدیل شود.

برداشت: پس از تماشای تصویر بهشت، جان انسان به یاری خداوند جستجو می‌کند.

برداشت: به شدت تحت تأثیر آتش جهنم قرار گرفته‌ام و در خشم الهی غرق شده‌ام.

برداشت: گاهی به شدت تحت تأثیر زهر و خطرات دنیای بدی قرار می‌گیرم و در مقایسه با مردم بهشتی، احساس می‌کنم که مثل ماری زهرآلود شده‌ام.

برداشت: گاهی به خاطر جوشش آب حمیم، به شعله‌های خشم دچار می‌شوم و این باعث می‌شود که مردم از من بترسند.

برداشت: من از نور و روشنی داغ تابستان مانند سرما و سردی می‌آیم، یا از جلوه‌های آن آتش زنه مثل آتش سوزان می‌مانم.

برداشت: درد و رنج من به حدی است که احساس می‌کنم در جهنم هستم، و اگر یکباره دست ظلمی به من برسد، عاقبت بدی در انتظارم خواهد بود.