بخش ۹۰ - بیان آنک عمارت در ویرانیست و جمعیت در پراکندگیست و درستی در شکستگیست و مراد در بی‌مرادیست و وجود در عدم است و عَلی هَذا بَقیَّةُ الأَضْدادِ وَ الأَزْواجِ

برداشت: یک نفر به دلیلی در حال تخریب زمین بود که یک آدم نادان فریاد زد و اجازه نداد کارش ادامه پیدا کند.

برداشت: چرا زمین را از هم می‌پاشی و درهم می‌کنی؟

برداشت: به شخصی که بی‌فکر و نادان است، گفته می‌شود که او بهتر است مرا رها کند، زیرا او باید از ویرانی و مشکلاتی که دارد، عبرت بگیرد و در ساختن زندگی‌اش بیشتر دقت کند.

برداشت: کی می‌تواند این باغ و دشت‌های گندم‌زار زیبا شود، اگر این سرزمین زشت و خراب باقی بماند؟

برداشت: کی می‌شود که باغ و کشت و درختان به نظم و ترتیب خود باقی بمانند و به هم نریزند؟

برداشت: برای اینکه به عمق و حقیقت یک موضوع پی ببری، باید آن را به دقت بررسی کنی. آیا همیشه نتیجهٔ این بررسی خوب و دلپذیر خواهد بود؟

برداشت: برای اینکه مشکلات و دردهایت از بین برود، باید درمان شوی؛ در غیر این صورت، هیجانات و آشفتگی‌ها ادامه خواهد یافت و آرامش به دست نخواهد آمد.

برداشت: کسی که درزی ماهر است، نمی‌تواند جامه را به راحتی پاره کند.

برداشت: چرا این پارچه زیبا و ارزشمند را پاره کردی؟ حالا من با این پاره شده چه کار کنم؟

برداشت: هر ساختار قدیمی که ترمیم و بازسازی شود، نباید به معنای تخریب آنچه که قبلاً وجود داشته باشد باشد.

برداشت: همچنین در کنار کارگران و حرفه‌مندان مانند نجار، آهنگر و قصاب، قبل از ساختن بناها، خراب‌کاری‌هایی وجود دارد.

برداشت: هلیله و بلیله که از داروهای medicinal هستند، باعث می‌شوند که وقتی آنها را مصرف کنیم، بدن دچار آسیب و تضعیف می‌شود. در واقع، این مواد به جای اینکه مفید باشند، باعث آسیب به سلامتی می‌گردند.

برداشت: برای این‌که گندم را آرد کنی و از آن نان تهیه کنی، لازم است ابتدا آن را در آسیا بکوبی. بدون این عمل، هیچ‌گاه نمی‌توانی از سفره‌مان چیزی آماده کنی.

برداشت: او از من خواست که برایش نان و نمک بیاورم، تا بتواند از دست تو رها شود، ای سمک.

برداشت: اگر نصیحت موسی را بپذیری و از این بدنامی و رسوایی رهایی یابی، در حقیقت به سود خود عمل کرده‌ای.

برداشت: به خاطر اینکه به خواسته‌های نفسانی خود تن داده‌ای، خود را کوچک کرده‌ای و به اندازه یک کرم درآمده‌ای در حالی که توانایی و قدرتی چون اژدها داری.

برداشت: من اژدهایی را به همراه خود آورده‌ام تا به تدریج آن را اصلاح کنم و بهبود ببخشم.

برداشت: تا زمانی که دم این موجود بشکند، من آن اژدها را از ریشه در می‌آورم.

برداشت: اگر راضی باشی و از مشکلات گذر کنی، نجات خواهی یافت؛ اما اگر به نارضایتی ادامه دهی، خطر بزرگی جان تو را تهدید می‌کند.

برداشت: حق این است که فلان جادو یا فریبی که تو در اینجا به کار بردی، واقعاً سخت و پیچیده است.

برداشت: تو با جادو و نیروی خود، مردم یکدل را به دو گروه تقسیم کردی؛ همان‌طور که جادوگری می‌تواند در دل سنگ و کوه رخنه کند.

برداشت: می‌گوید که در دلایل و پیام‌های الهی غرق شده‌ام و نمی‌توانم جادوی کی را با نام خدا ببینم.

برداشت: غفلت و انکار، زمینه‌ساز فریب و نیرنگی است که دین را به خطر می‌اندازد و جان کسانی که به حقایق موسوی پایبندند، تحت تأثیر قرار می‌دهد.

برداشت: من در مقابل جادوگران چه ارزشی دارم، ای بی‌شرم، در حالی که عیسی (مسیح) از نفس من حسرت می‌خورد.

برداشت: من در برابر جادوگران چه کاره‌ام، ای جان که کتاب‌ها از وجود و نور من بهره می‌برند.

برداشت: وقتی تو با آسانی و سرخوشی به اوج می‌روی، طبیعی است که من فکر کنم تو به من توجهی نداری.

برداشت: هر کسی که اعمالش شبیه به کارهای حیوانات وحشی باشد، نباید از انسان‌های بزرگ و مهربان انتظار بدی داشته باشد.

برداشت: وقتیکه تو بخشی از این جهان هستی، هر بوی خوش را به خاطر ویژگی‌ها و حالت خودت می‌سنجی و توصیف می‌کنی.

برداشت: اگر تو بازگردی و به سوی تو، سر تو هم بازگردد، آن وقت خانه، منظره‌ای گردان و زیبا از تو را به تماشا خواهد نشست.

برداشت: اگر تو در کشتی باشی و دریا را زیر نظر داشته باشی، می‌توانی ساحل را هم که در حال نزدیک شدن است، ببینی.

برداشت: اگر تو از درون دل تنگ و ناراحت باشی، تمام دنیا را نیز به صورت محدود و مضطرب می‌بینی.

برداشت: اگر تو با دوستانت خوش باشی، این دنیا برایت مانند یک گلستان خواهد بود.

برداشت: بسیاری از مردم ممکن است به دورترین نقاط سفر کنند، اما جز بی‌اعتقادی و دوپارگی چیز دیگری نبیند.

برداشت: بسیاری از افراد به سرزمین‌های دوری چون هند و هری رفته‌اند، اما آنچه از آنجا دیده‌اند تنها خرید و فروش بوده است.

برداشت: بسیاری از افراد به سفرهای دور و سرزمین‌های خارجی مانند ترکستان و چین می‌روند، اما هیچ تجربه‌ای از زیبایی‌ها و فرهنگ آنجا ندارند و تنها با فریب و دسیسه‌هایی روبرو می‌شوند.

برداشت: اگر چیزی جز رنگ و بوی محسوس نداشته باشی، بهتر است که تمامی زمینه‌ها و موضوعات را جستجو کنی و هر چیزی را که می‌توانی پیدا کنی.

برداشت: گاو ناگهان در بغداد ظاهر می‌شود و بی‌هیچ معطلی از یک گروه به سوی گروه دیگر می‌گذرد.

برداشت: انسان تنها سطح و ظواهر زندگی را می‌بیند و از عمق لذت‌ها و شادی‌ها بی‌خبر می‌ماند، مانند اینکه فقط پوست خربزه را تجربه کند و از طعم واقعی آن بی‌خبر باشد.

برداشت: کسی که بر سر راه افتاده، آیا او شایسته است که به عنوان علف در نظر گرفته شود، مثل گاو یا الاغی که در حال چرا هستند؟

برداشت: این جمله به این معناست که انسان اگر به صورت خشک و بی‌روح، مانند چوب بر روی میخی بیفتد، هیچ چیز به زندگی‌اش اضافه نخواهد شد و نمی‌تواند به رشد و توسعه روحی و معنوی خود بپردازد. در واقع، نیاز به جان و احساس دارد تا بتواند زندگی‌اش را بهبود بخشد.

برداشت: این فضا و محیطی که در آن قرار داریم، فراتر از تمامی اسباب و علل دنیوی است. این مکان، سرزمین خداوند است و مقام بالایی دارد.

برداشت: هر لحظه تغییر می‌کند و مانند نقش و نگار، جان انسان همواره تازه و نو می‌باشد. در هر بار تغییر، او جهانی تازه را به وضوح می‌بیند.

برداشت: اگر فردوس و نهرهای بهشت هم همچون یک رنگ و یک حالت یکنواخت و بی‌روح شوند، زیبا و دل‌نشین نخواهند بود.