بخش ۶۹ - قول رسول صلی الله علیه و سلم انی لاجد نفس الرحمن من قبل الیمن

برداشت: گفتند از این طرف بوی یاری به مشام می‌رسد و در این ده، نشانه‌های فرمانروایی و بزرگی به چشم می‌خورد.

برداشت: پس از سال‌ها، فرزندی به دنیا می‌آید که قدرت و عظمتش باعث می‌شود در آسمان‌ها یا در بالاترین درجات خود را نشان دهد.

برداشت: او مانند گلی است که در باغ حقیقت شکفته شده و به خاطر مقام بالایش، از من رنگین‌تر و درخشان‌تر است.

برداشت: اسم او چیست؟ پاسخ دادند: اسمش بوالحسن است. ویژگی‌های ظاهری او را توصیف کردند و گفتند که ابرو و ذقن (پیشانی و چانه) او خیلی زیباست.

برداشت: قد و رنگ و شکل او هر یک به تنهایی از مو و چهره‌اش روایت می‌کند.

برداشت: روح او ویژگی‌هایی را نشان داد که از صفات و روش‌ها و مکان و حالت او سرچشمه می‌گیرد.

برداشت: زیبایی جسم مانند جسمی است که به امانت گرفته شده و دل نباید به آن وابسته شود، چراکه آن تنها یک لحظه دوام دارد.

برداشت: آراستگی و زیبایی روح طبیعی نیز زوال‌پذیر است، در حالی‌که زیبایی روحی که به دنبال حقیقت و معنای بلند است، در آسمان و فراتر از آن قرار دارد.

برداشت: جسد او مانند چراغی در زمین است و روشنایی‌اش به آسمان‌های بالاتر می‌تابد.

برداشت: آن پرتو آفتاب در دامنه قرص ماه که در چهار طاق نمای آسمان قرار دارد.

برداشت: عطر گل در فضا پخش شده و روی سقف و دیوارها حس بوی گل را به مخاطب منتقل می‌کند. در این فضا، جاذبه‌ای خاص برای کسانی که عاشق آن زیبایی‌ها و لطافت‌ها هستند ایجاد می‌شود.

برداشت: مردی که در بهشت خوابیده، فرق خود را بر روی بدنش دیده که عرق می‌ریزد.

برداشت: پیراهنی که در مصر رهن گذاشته شده، مانند تکه‌ای از حریر است که بوی خوش آن، سرزمین کنعان را پر کرده است.

برداشت: در آن زمان، تاریخ را ثبت کردند و آن سیخ را با کباب تزئین کردند.

برداشت: زمانی که آن موعد و تاریخ فرا رسید، آن پادشاه به دنیا آمد و برنده‌ی قدرت و سلطنت شد.

برداشت: پس از سال‌ها، بوالحسن پس از مرگ بایزید به وجود آمد.

برداشت: همه ویژگی‌های او از خودداری و کرامت به گونه‌ای به وجود آمد که همان‌طور که آن پادشاه گفته بود.

برداشت: لوح محفوظ به عنوان یک پیشوا از چه چیزی محافظت شده است؟ او از خطاها مصون است.

برداشت: این گفته از علم نجوم، رمل و خواب‌هایی که به وحی خداوند مربوط باشد، نیست و تنها خداوند می‌داند که واقعیت چیست.

برداشت: بعضی از عارفان و صوفیان بر این باورند که پشت پرده‌های ظاهری و عمومی، معنای عمیق‌تری نهفته است که به حقیقت وحی و الهام نزدیک‌تر می‌شود. آنها می‌گویند که در زندگی روزمره، بسیاری از حقایق عمیق‌تر وجود دارد که با درک دل می‌توان به آن‌ها دست یافت.

برداشت: وحی که دلش تحت تأثیر قرار گرفته، چگونه می‌تواند نادرست باشد؟ وقتی که قلبش از حقیقت و علم باخبر است.

برداشت: مؤمن به نور الهی می‌نگرد و از اشتباهات و لغزش‌ها در امان است.