بخش ۵۹ - نوشتن آن غلام قصهٔ شکایت نقصان اجری سوی پادشاه

برداشت: داستان را کوتاه کن برای آن خدمتکاری که پیامی برای شاه نوشته است.

برداشت: داستانی پر از جنگ و ناخوشی و کینه دارم که به پیش شاه عزیز می‌فرستم.

برداشت: بدن انسان یک کتاب است که در آن با نگریستن به آن، می‌توان صفات و ویژگی‌های شایسته یک پادشاه را شناخت و پس از آن به اوج خود رسید.

برداشت: در گوشه‌ای از نامه را باز کن و بخوان که محتوای آن مناسب و شایسته‌ی پادشاهان است.

برداشت: اگر نوشته‌ای مناسب نیست، آن را دور بینداز و نامه‌ای جدید بنویس و برای مشکل خود راه حلی پیدا کن.

برداشت: اما نگو که پیروزی بر جسم را نشانه برتری‌ات بدان، زیرا هرکس در دلش را نگاه کنی، رازهای عمیق‌تری خواهد داشت.

برداشت: گشودن نامه‌ای که از دل برآمده و احساسات و افکار عمیق را در خود دارد، کار آسانی نیست و نیاز به تلاش و شجاعت مردان دارد، نه کار ساده‌ای است که کودکان از عهده‌اش برآیند.

برداشت: ما همه به فهرست قناعت کرده‌ایم، زیرا در آرزوها و تمایلات خود غرق شده‌ایم.

برداشت: این فهرست به‌گونه‌ای طراحی شده است که برای عموم قابل فهم باشد تا متن نامه را به‌خوبی درک کنند.

برداشت: سرنامه را بگشایید و به خودتان سخت نگیرید، زیرا در این موضوع فقط خداوند به حقیقت واقف است.

برداشت: اگر آن عنوان را به زبان بیاوری، مانند این است که متن اصلی احساسات و افکار درونی‌ات را امتحان کرده‌ای.

برداشت: من فقط بر اساس اعتراف تو عمل می‌کنم، تا کارهایت به صورت نفاق‌آلود نباشد.

برداشت: زمانی که بار سنگینی را به دوش می‌کشی، نباید به آنچه درون آن است نگاه کنی و نگران شوی.

برداشت: هرچه در زندگی‌ات از تجربیات تلخ و شیرین داری، اگر ارزشش را دارد، باید با شجاعت آن را تحمل کنی و ادامه دهی.

برداشت: اگر نمی‌خواهی از بار بی‌فایده و شرم در زندگی خود رها شوی، پس باید خود را از این زحمت بیهوده آزاد کنی و بار سنگین را بر دوش نکشی.

برداشت: این جمله به این معناست که آنچه مورد نیاز است، باید به سمت فرمانروایان و پادشاهان بافضیلت و شایسته هدایت شود.