بخش ۴۹ - درآمدن سلیمان علیه‌السلام هر روز در مسجد اقصی بعد از تمام شدن جهت عبادت و ارشاد عابدان و معتکفان و رستن عقاقیر در مسجد

برداشت: هر روز صبح همچون سلیمان به مسجد اقصی می‌آمدی و با خضوع و فروتنی در آنجا حاضر می‌شدی.

برداشت: اگر یک گیاهی را مشاهده کردی که تازه از خاک بیرون آمده، پس از آن خواستی نام و فایده‌اش را بگویی.

برداشت: تو چه نوع دارویی هستی و نامت چیست؟ به چه کسی ضرر می‌زنی و به چه کسی فایده می‌رسانی؟

برداشت: این بیت به این معناست که هر گیاهی در واقع یک زندگی و روح دارد و شخصی که از آن گیاه می‌گیرد یا از آن استفاده می‌کند، به نوعی به آن گیاه جان و حیات می‌بخشد. بنابراین، گیاه و انسان به نوعی با هم ارتباط دارند و هرکدام نقش خاص خود را ایفا می‌کنند.

برداشت: من به مانند زهر برای او هستم و او برای من مانند شکر می‌باشد. نام من بر لوح نوشته شده و به خاطر این جایگاه و ارزش است.

برداشت: پس از آن که سلیمان از این گیاه آگاه شد، طبیبان نیز با دانایی و دانش خود به او اقتدا کردند.

برداشت: زمانی که پزشکان کتاب‌هایی نوشتند، بدن انسان از درد و رنج رهایی می‌یافت.

برداشت: این علم‌های نجوم و پزشکی همانند وحی انبیاء هستند و عقل و حس نمی‌دانند که باید به کدام سمت بی‌هدف بروند.

برداشت: عقل موضوعی جزئی است و به خودی خود نمی‌تواند به درک عمیق‌تری دست یابد، بلکه تنها به توانایی‌های‌ خاص خود نیاز دارد و به استعدادهای دیگر وابسته نیست.

برداشت: این اندیشه و عقل، قابلیت یادگیری و فهم دارد، اما کسی که وحی الهی دارد، می‌تواند به او آموزش دهد.

برداشت: تمام گفتگوها و سخنانی که اشاره شده، در حقیقت از وحی الهی سرچشمه می‌گیرد، اما بر اساس عقل و تفکر انسانی، بر غنای آن افزوده شده است.

برداشت: هیچ یک از کلمات تو را نخواهم دید، چرا که عقل من بدون استاد نمی‌تواند آموخت.

برداشت: هرچند که در پیچیدگی و فریبندگی موهایش هنر و هنرمندی وجود دارد، اما هیچ نیروی آرامی نتوانسته است در برابر آن مقاومت کند.

برداشت: دانش، اگر از عقل و خرد بی‌بهره باشد، هیچ سودی ندارد و نتیجه‌ای به همراه نخواهد داشت.