بخش ۴۵ - قصهٔ شاعر و صله دادن شاه و مضاعف کردن آن وزیر بوالحسن نام

برداشت: شاعر شعری را برای شاه آورد و به امید دریافت پاداش و احترام و مقام پیش او رفت.

برداشت: شاه بزرگوار دستور داد هزار قطعه طلا و هدایای ارزشمند به او تقدیم شود.

برداشت: وزیر به او گفت: این مقدار کم است، پس بهتر است هدیه‌ای ده هزار تومانی بدهی تا کارها به خوبی انجام شود.

برداشت: شاعر می‌گوید که از کجا بیایم و چه بگویم، چرا که آنچه گفتم حتی در مقیاس بسیار کوچک نیز کافی نیست.

برداشت: فقه به آن پادشاه گفت و فلسفه نیز، تا اینکه یک دهم محصول از کفه‌ی ترک‌ها بالا آمد.

برداشت: او به شدت از کسی پاداش و لباس شایسته‌ای دریافت کرد و آن وقت خانه‌اش پر از شکر و ستایش شد.

برداشت: پس جستجو کرد که این تلاش برای چه کسی بود و چه کسی صلاحیت شاه شدن را به من داده است.

برداشت: آنان به او گفتند که فلان‌الدین، وزیر، دارای نام نیک و شخصیت خوب و دل پاک است.

برداشت: شخصی شعری بلند در ستایش او نوشت و سپس به سمت خانه‌اش رفت.

برداشت: بی آنکه زبانی داشته باشد یا لبانی برای صحبت، نعمت‌های شاه را ستایش می‌کرد و لباس‌های فاخر او را به تحسین می‌گرفت.