بخش ۳۷ - چاره کردن سلیمان علیه‌السلام در احضار تخت بلقیس از سبا

برداشت: عفریتی گفت که اگر بخواهد می‌تواند تخت و جایگاهش را به خاطر تو آماده کند تا تو بتوانی در این مجلس حاضر شوی.

برداشت: آصف به من گفت که با نام بزرگ و با عظمت خداوند می‌توانم در یک چشم به هم زدن چیزی را به حضور تو بیاورم.

برداشت: هر چند او استاد سحر و جادو است، اما قدرت او از نفخ (دمیدن) آصف سر چشمه می‌گیرد.

برداشت: در آن زمان، تخت بلقیس با قدرت و شایستگی آصف به حضور آمد، نه با جادوگری عفریتیان.

برداشت: شخصی از نعمت‌ها و برکاتی که از سوی پروردگار جهانیان به او رسیده، سپاسگزاری می‌کند و بر این نعمت‌ها و امتیازات که نصیبش شده، شکرگزاری می‌کند.

برداشت: پس سلیمان به سمت تختش نگاه کرد و گفت: ای درخت، واقعاً تماشایی و فریبنده‌ای!

برداشت: قبل از چوب و سنگ، مجسمه‌سازی را آغاز کن. بسیاری از نادان‌ها هستند که سرهای خود را به خطر می‌اندازند.

برداشت: سجده‌کننده و کسی که به او سجده می‌شود، هر دو از حقیقت وجود خود بی‌خبرند. در دل خود حرکتی اندک حس می‌کنند، اما در واقع از ذات حقیقی خود غافلند.

برداشت: چشم وقتی که گیج و سردرگم می‌شود، به راحتی می‌تواند با اشاره‌ای سنگین از خود سخن بگوید.

برداشت: وقتی در بازی خدمت به دیگران منحرف شویم، دلیلی نمی‌شود که نتوانیم شخصیت واقعی خود را بشناسیم؛ زیرا در آن شرایط نیز، ماهیت واقعی دیگران نمایان می‌شود.

برداشت: شیر واقعی به خاطر مهربانی‌اش، سریعاً استخوانی را به سمت سگ پرتاب کرد.

برداشت: هرچند آن سگ به وفاداری نیست، اما برای ما محبت و لطفی وجود دارد که مانند استخوانی برای او ارزشمند است.