بخش ۳۳ - پیدا کردن سلیمان علیه‌السلام کی مرا خالصا لامر الله جهدست در ایمان تو یک ذره غرضی نیست مرا نه در نفس تو و حسن تو و نه در ملک تو خود بینی چون چشم جان باز شود به نورالله

برداشت: بیایید که من پیام‌آورم، دعوتی دارم که مانند مرگ قوی و جدی است، اما من به دنبال هوسی نیستم.

برداشت: اگر میل و خواسته‌ای در من وجود دارد، آن خواسته به خاطر زیبایی محبوبم است و من به خاطر آن زیبایی اسیر تمایلاتم نیستم.

برداشت: ما خلیل‌گونه، بت‌شکن هستیم و این ویژگی بخشی از هویت ما است، همان‌طور که برای همه پیامبران این امر وجود داشته است.

برداشت: اگر ما وارد معبد بت‌ها شویم، آن بت‌ها به ما سجده می‌کنند و نه ما به معبد.

برداشت: احمد و بوجهل به معبد بت‌ها رفتند و اختلاف زیادی بین آنها از نظر وضعیت و مقام وجود دارد.

برداشت: وقتی کسی در می‌آید و سر خود را نشان می‌دهد، مورد توجه محبوبان قرار می‌گیرد، و وقتی دیگران هم به همین شکل وارد می‌شوند و خود را به نمایش می‌گذارند، همان اتفاق برای آن‌ها نیز می‌افتد.

برداشت: این دنیا مملو از خواسته‌ها و شهوت‌هاست و برای هر دو گروه مؤمنان و بی‌دینان، مکانی برای قرار گرفتن و زندگی کردن به شمار می‌رود.

برداشت: اما هوس و خواهش، خاص بندگان پاک است و همچون طلا نمی‌سوزد، چون حقیقت آن چیز دیگری است.

برداشت: کافران مانند قلب‌های سخت و خالی هستند، در حالی که افراد نیکو و پاک مثل طلا در درون یک کوره هستند که در آن آزمایش و تصفیه می‌شوند. این دو دسته کاملاً متفاوت‌اند.

برداشت: قلب زمانی که در اندوه و تاریکی فرو می‌رود، در لحظه‌ای که طلا و ثروت ظهور می‌کند، به روشنی و زیبایی تبدیل می‌شود.

برداشت: در یک بوته‌ی خوشبو، طلا به دست و پا افتاده و در برابر آتش، رگ‌هایش تبسم می‌کنند.

برداشت: بدن ما به مانند پوششی است که در این دنیا داریم، همان‌طور که دریا زیر سطح خود، چیزهای پنهانی را دارد.

برداشت: ای نادان، به دین شاه ننگر که این نگاه، نگاه ابلیس لعین است.

برداشت: چه کسی می‌تواند نور این خورشید را با دست‌های گلینش بپوشاند؟ تو بگو، چه جوابی برای من داری؟

برداشت: اگر خاک و غبار زیادی بر سر کسی بپاشی، نور و وجهه‌ی او برتری خود را نشان می‌دهد و همچنان درخشان خواهد بود.

برداشت: کسی که بتواند روی آب را بپوشاند، چه کسی می‌تواند آفتاب را بپوشاند؟

برداشت: بلقیس، مانند کسی که به مقام و قدرتی دست یافته است، برخیز و برای ملک و مملکت خود، تنها برای چند روز، دود و آتش برپا کن.