بخش ۲۷ - دیدن درویش جماعت مشایخ را در خواب و درخواست کردن روزی حلال بی‌مشغول شدن به کسب و از عبادت ماندن و ارشاد ایشان او را و میوه‌های تلخ و ترش کوهی بر وی شیرین شدن به داد آن مشایخ

برداشت: یک درویش گفت که در باغ سبز خضر، خواب عجیبی دیدم.

برداشت: به او گفتم که چگونه می‌توانم روزی حلال به دست آورم که باعث دردسر و مشکل نشود.

برداشت: مرا به سمت کوهستان فرستادند و میوه‌ها از آن جنگل بر زمین می‌ریختند.

برداشت: خداوند به واسطه تلاش‌های ما، آن میوه را در دهان تو شیرین کرده است.

برداشت: به یاد داشته باش که غذاهای پاک، حلال و بدون حساب و کتاب بخوری، تا اینکه از دردسرها و مشکلات زندگی دور باشی و در نوسانات آن گرفتار نشوی.

برداشت: پس از آنکه ذوق و شوق به من الهام شد، به من نشان داد که از آن رزق و نعمت نطق و بیان، بهره‌مند شده‌ام و می‌فهمم که این توانایی درک و خرد مرا مغلوب می‌سازد.

برداشت: گفتم این یک مشکل بزرگ است، ای پروردگار، لطفی کن و از میان همه‌ی مردم، به طور پنهانی یاری‌ام کن.

برداشت: وقتی که درباره من صحبت می‌شود، خوشحال می‌شوم مثل اناری که از خوشحالی می‌شکفد و طعمی شیرین می‌دهد.

برداشت: گفتم اگر در بهشت هیچ چیز دیگری نباشد جز این شادی که در وجودم دارم، باز هم کافی است.

برداشت: هیچ نعمتی به اندازه رضایت و آرامش دل برایم مهم نیست و دیگر به دنبال لذت‌های دنیوی مثل حور و نیشکر نمی‌روم.

برداشت: از تلاش و زحمتی که کشیدم، فقط دو دانه به دست آوردم و آن‌ها را در آستین جبه‌ام پنهان کرده‌ام.