بخش ۲۵ - قصهٔ عطاری کی سنگ ترازوی او گل سرشوی بود و دزدیدن مشتری گل خوار از آن گل هنگام سنجیدن شکر دزدیده و پنهان

برداشت: یک نفر پیش عطاری رفت تا از او قند خاصی بخرد که در آن خاصیت‌های جالبی وجود داشت.

برداشت: در برابر عطّار و طرز کار او، موضع سنگ ترازو و گِل، نشان‌دهنده دو حالت مختلف و متضاد است. یکی از مناظر متعادل و سنجیده و دیگری نمایانگر عدم ثبات و تردید. به نوعی اشاره به تفاوت رفتار افراد و موقعیت‌های آن‌ها دارد.

برداشت: سنگ ترازوی من خاکی است؛ اگر می‌خواهی شکر بخری، باید میل و تمایل داشته باشی.

برداشت: گفت که در مهمانی هستم و مانند قند، شیرین و خوشم، هر طور که بخواهی می‌توانی باشی.

برداشت: شخصی با خود فکر کرد که وقتی گِل در مقابل سنگ وجود دارد، پس چه نیازی به سنگ است؟ در واقع، گِل از طلا هم بهتر است.

برداشت: مانند آن دلال که گفت ای پسر، عروسی تازه و زیبا پیدا کرده‌ام.

برداشت: زیباست اما یک نکته وجود دارد که او دختر حلواپز است.

برداشت: گفت اگر او دخترش چرب و شیرین‌تر باشد، بهتر است که این‌گونه باشد.

برداشت: اگر سنگی نداری و سنگت از گل درست شده، این به و گل برای من مانند میوه‌ای عزیز و دلپذیر است.

برداشت: در ترازوی زندگی، به جای سنگ برای سنجش، گلی گذاشته شده است که نشان‌دهنده عدم توازن و بی‌اعتنایی به ارزش‌هاست.

برداشت: برای اندازه‌گیری عادلانه، به همان اندازه که شکر را شکسته بود، باید برای طرف دیگر نیز همین کار را می‌کرد.

برداشت: چون او تیشه‌ای نداشت، طولانی منتظر ماند و مشتری را در آنجا نگه داشت.

برداشت: رویش به سمت دیگر بود و گل‌هایی که هنوز نشکفته بودند، از او پوشیده شده و در حال دزدیده شدن بودند.

برداشت: نگران نباش، چون نمی‌خواهد که ناگهان نگاه او به من بیفتد و من در آزمون قرار بگیرم.

برداشت: عطار مشاهده کرد که شخصی در حال انجام کارهایی است و او را به این موضوع مشغول کرد، برای اینکه بیشتر از حد فرار نکند، ای روی‌زرد.

برداشت: اگر دزدی و از گلی که من دارم می‌بردی، باید بدانی که خودت نیز از همان نان می‌خوری که از فراز پهلویت می‌آید.

برداشت: تو از من می‌ترسی، اما من هم از شتر تو می‌ترسم که کمتر از من بخورد.

برداشت: با وجود اینکه مشغول کارهایم هستم، اما به قدری احمق نیستم که متوجه افزایش محبت و مهربانی تو نباشم.

برداشت: وقتی شکر را از تجربه و آزمودن ببینی، متوجه خواهی شد که چه کسی احمق و غافل است.

برداشت: پرنده به دانه‌ای که می‌بیند توجه می‌کند و دانه نیز از دور به او اشاره می‌کند تا او را جذب کند.

برداشت: از نگاه کردن به چشم دیگران لذت می‌بری، نه از آرامشی که در کنار خودت هست.

برداشت: این نگاه از فاصله مانند تیر است و عشق تو شدت می‌گیرد و صبر تو کم می‌شود.

برداشت: مال و ثروت دنیایی مانند دام‌هایی است که فقط مرغان ضعیف و کوچک را به خود جلب می‌کند، اما دارایی‌های اخروی و معنوی، شکار مرغان بزرگ و شریف است.

برداشت: در این سرزمین که او در آنجا زندگی می‌کند، شکارچیان در پی شکار پرندگان زیبا و شگفت‌انگیز هستند.

برداشت: من نمی‌خواهم خودتان را به عنوان پادشاه معرفی کنید، بلکه می‌خواهم دلیلی محکم و قوی از شما ببینم که برتری شما را ثابت کند.

برداشت: شما اکنون درواقع بندگان و تحت سلطه کسی هستید که مالک این مِلک است، و آن کسی که از خداوند دور شود، در حقیقت به خطر می‌افتد و هلاک می‌شود.

برداشت: تو همچون پرنده‌ای اسیر این دنیا شده‌ای، و ما تو را به خاطر مقامت نام امیر این جهان را به تو داده‌ایم.

برداشت: ای تو که در این دنیا به بند هستی، چقدر می‌گویی که خود را صاحب این جهان می‌پنداری؟