بخش ۱۶ - قصهٔ مسجد اقصی و خروب و عزم کردن داود علیه‌السلام پیش از سلیمان علیه‌السلام بر بنای آن مسجد

برداشت: زمانی که داوود تصمیم گرفت که مسجد الاقصی را با سنگ بسازد و به سختی‌های آن مواجه شد، نشان‌دهنده عزم و اراده قوی او بود.

برداشت: خداوند به او الهام کرد که از این کار دست بردارد، زیرا چنین کاری از توان او بیرون است.

برداشت: در سرنوشت ما نیست که تو این مسجد اقصی را بسازی، ای انتخاب شده.

برداشت: پرسیدم که ای دانای کارها، چه گناهی کرده‌ام که مرا از مسجد دور می‌کنی؟

برداشت: تو ادعا می‌کنی که بی‌گناهی، اما در حقیقت خون مظلومان را به گردن داری و به آنان آسیب زده‌ای.

برداشت: به خاطر صدای تو، تعداد زیادی از مردم جان خود را فدای تو کردند و به نوعی تحت تأثیر قرار گرفتند.

برداشت: خون زیادی بر سر صدای دل‌نواز و زیبا تو ریخته شده است.

برداشت: گفت: من تحت تاثیر تو بودم و به خاطر حالت مستی، دست من از کنترل خارج شده بود و نمی‌توانستم کمکی از دستم برآید.

برداشت: هر کسی که شکست می‌خورد، لزوماً درگذشته یا نابود شده نیست و شکست خورده مانند کسی نیست که به کلی وجودش را از دست داده باشد.

برداشت: این شخص به این نکته اشاره می‌کند که این فرد شکست خورده، وجودی ندارد و وجودش تنها به نسبت‌هایی که دارد وابسته است. به عبارت دیگر، وجود او تنها در قالب مقایسه با دیگران معنا پیدا می‌کند و به خودی خود نیست.

برداشت: این شخص به گونه‌ای از خود رخت بربسته که بهترین و با ارزش‌ترین ویژگی‌ها و صفاتش نیز از بین رفته و دچار نقصان شده است.

برداشت: او به خاطر صفات الهی خود در کمال خاموشی و فنا قرار دارد، اما در واقع، این فنا برای او بقا و جاودانگی به همراه دارد.

برداشت: تمامی ارواح تحت تدبیر و مدیریت او قرار دارند و همچنین همهٔ اشباح نیز در دایرهٔ قدرت او هستند.

برداشت: او در محبت و لطف ما به خوبی تسلیم شده است. او تحت فشار نیست، بلکه خود به اختیار و اراده‌اش این راه را انتخاب کرده است.

برداشت: انتهای آزادی و انتخاب در این است که خود فرد به‌طور کامل مالک و تصمیم‌گیرنده انتخاب‌هایش باشد، اما در اینجا او را از آن اختیار محروم می‌کنند.

برداشت: اگر اختیار و اراده‌ای نبود، هیچ لذتی هم وجود نداشت. پس اگر او در نهایت از من غایب شود، همه چیز بی‌معنی خواهد بود.

برداشت: در این دنیا هر چیزی که هست، چه لقمه‌ی نانی باشد و چه جرعه‌ای نوشیدنی، لذتی که از آن می‌بریم وابسته به این است که چگونه می‌توانیم از لذت واقعی یا عمیق‌تر بهره‌مند شویم.

برداشت: هرچند که او از لذت‌ها تاثیر نگرفت، اما باز هم خود لذتی بود و از آن بهره‌مند شد.