بخش ۱۵ - گفتن آن جهود علی را کرم الله وجهه کی اگر اعتماد داری بر حافظی حق از سر این کوشک خود را در انداز و جواب گفتن امیرالمؤمنین او را

برداشت: روزی مرتضی با شخصی خیره‌سر صحبت می‌کرد که از احترام به خداوند هیچ چیزی نمی‌دانست.

برداشت: بر فراز بلندای قصر و بام، به حفظ حق و حقیقت توجه کن ای فرد باهوش.

برداشت: او گفت درست است که خداوند حافظ و بی‌نیاز است و ما از کودکی و نطفه، تحت مراقبت و حمایت او هستیم.

برداشت: خود را به پایین بینداز و بر بام اعتماد، با دقت و نگرانی از حق و حقوق کامل مراقبت کن.

برداشت: تا زمانی که به یقین برسم، تو با ایمان و اعتقاد نیک خود و با استدلال قوی‌ات به من کمک کن.

برداشت: پس فرمانده به او گفت که سکوت کند و برود تا جانش به خاطر این جسارت در خطر نیفتد.

برداشت: کی خواهد بود که بنده‌ای به مرحله‌ای برسد که بتواند با خدا در موضوع آزمایش و ابتلا گفتگو کند؟

برداشت: چه کسی به بنده جرأت می‌دهد که بدون علم و دانش در آزمون حق، خود را به چالش بکشد؟ ای دل ساده و گیج، این کار بیهوده است.

برداشت: خداوندی که هر لحظه بندگانش را امتحان می‌کند، به او می‌رسد و نزدیک می‌شود.

برداشت: تا زمانی‌که او به ما نشان دهد که چه چیزی در درون داریم و چه عقایدی در سر داریم.

برداشت: هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید که من تو را در این اشتباه و خطا امتحان کرده‌ام.

برداشت: من می‌خواهم ببینم نهایت صبر و بردباری تو چه هنگامی به سر می‌آید و آیا در این شرایط جایی برای او وجود دارد یا نه.

برداشت: عقل تو به خاطر سرسختی‌ات در اشتباهاتت کم شده است و به همین دلیل تو از گناهان خودت عذرخواهی‌ات بیشتر به چشم می‌آید.

برداشت: او همچون کسی است که سقف آسمان را به زیبایی و استحکام برپا کرده است، اما تو نمی‌دانی که چگونه او را آزمایش کرده‌اند.

برداشت: ای کسی که نمی‌دانی خوبی و بدی چیست، خود را امتحان کن و سپس به دیگران نگاه کن.

برداشت: وقتی خودت را خوب امتحان کردی و توانستی موفق شوی، دیگر نیازی نیست نگران آزمایش‌ها و امتحانات دیگران باشی.

برداشت: وقتی دانستی که طعم شیرین را تجربه کرده‌ای، پس باید بدانی که در نعمت‌ها و امکانات کم‌توجهی کرده‌ای.

برداشت: بدان که اگر هرگز آزمایش نشوی، خداوند شکر و سپاسی به تو نخواهد فرستاد و این به هیچ دلیلی نیست.

برداشت: این به این معناست که بدون تست و آزمایش در علم و دانش، چگونه می‌توانی با شاهان و بالاترین مقام‌ها ارتباط برقرار کنی و در جایگاه آن‌ها قرار بگیری؟

برداشت: هیچ فرد عاقل و باهوشی، طلا را در جایی نامناسب و کثیف نمی‌گذارد.

برداشت: زیرا حکیم هیچ‌گاه نمی‌گذارد که گندم به انبار برود، یعنی او از کیفیت و ارزش آن آگاه است.

برداشت: شیخی که رهبر و پیشوای مردم است، اگر کسی به او ایمان بیاورد و خود را زیر نظر او قرار دهد، باید خاطرجمع باشد که آن فرد جانشینی از او نمی‌تواند داشته باشد وگرنه از عقل و درک بی‌بهره است.

برداشت: اگر تو در مسیر دین آزمایشی از او به عمل آوری، خودت نیز به امتحان کشیده خواهی شد، ای کسی که یقین نداری.

برداشت: شجاعت و نادانی تو در معرض دید قرار می‌گیرد و آشکار خواهد شد، او چگونه می‌تواند از این سقوط خود را حفظ کند؟

برداشت: اگر یک ذره بیاید، کوه را از درد می‌سنجند، زیرا ترازوی تو ای جوانمرد است.

برداشت: مرد حق با انصاف و دقت، افراد را به اندازه و ارزش واقعی‌شان می‌سنجد و به هیچ وجه نمی‌گذارد که قضاوت نادرست بر اساس قیاس‌های نادرست انجام شود.

برداشت: اگر چیزی در اندازه و معیار اندیشه‌ی ما نمی‌گنجد، پس باید برای سنجش آن از معیاری متفاوت استفاده کنیم که با درد و احساسات مرتبط باشد.

برداشت: امتحان مانند تسلط بر دانشی است که در آن قرار دارد، بنابراین به دنبال سلطه بر چیزی نباش که در دسترس تو نیست.

برداشت: نقاشی که برای امتحان و تجربه دست به کار شده است، چگونه بر بوم نقاشی خود طرح‌های مختلفی می‌زند.

برداشت: اگر کسی متوجه نشود و نبیند، نقاشی که تصویر را بر او کشیده، در واقع خودش در حال امتحان کردن اوست.

برداشت: این جمله به این معناست که چقدر اهمیت دارد خود این واقعیت یا شکل که در مقابل دیگر اشکال و صورت‌ها قرار دارد، در علم و دانش مورد بررسی قرار گیرد. به عبارتی، نگاه به خود واقعیت و فهم آن در مقایسه با دیگر اشکال و صورت‌ها اهمیت دارد.

برداشت: وقتی وسوسهٔ این امتحان به سراغت می‌آید، بدان که شانس بدی به تو روی آورده و تو را فریب داده است.

برداشت: وقتی چنین نگرانی و وسواس‌هایی را احساس کردی، سریعاً به یاد خدا باش و در برابر او خم شو و دعا کن.

برداشت: از خدا می‌خواهم که با اشک‌های من در سجده، دل مرا آرام کند و مرا از این گمان نجات بدهد.

برداشت: در آن زمان که آزمون و چالش‌ها به پایان رسید، مکان عبادت و دیانت تو پر از شگفتی‌ها و مسائل پیچیده شد.