بخش ۱۰ - مثال دنیا چون گولخن و تقوی چون حمام

برداشت: دنیا و خوشی‌های آن مانند یک کورهٔ داغ است که از آن، نور و گرمای پاکی و تقوا ناشی می‌شود.

برداشت: اما به هر حال، آدم با تقوا از این وضعیت ناپسند دور است، چرا که او در وضعیتی پاک و سالم قرار دارد و در جایی آرام و به دور از آلودگی است.

برداشت: ثروتمندان مانند کسی هستند که به دوش خود بار سنگینی را می‌کشند تا آتش گرمابه را روشن کنند.

برداشت: در دل آن‌ها حرص و طمعی قرار داده شده که باعث شده است گرمابه‌ها همیشه پر رونق و شاداب بمانند.

برداشت: اگر از این کوره خارج شوی و به درون گرمابه بروی، باید بدانید که ترک کوره همانند ترک گرمابه است.

برداشت: هر کسی که در توانایی و قدرت خود باشد، مانند یک خدمتگزار است و کسی که صبر و توانمندی دارد، از او فراتر می‌باشد.

برداشت: هر کسی که در حمام باشد، چهره‌اش به وضوح بر روی زیبایی‌اش نمایان است.

برداشت: تونیان نیز به وضوح بر اساس لباس و دود و غباری که دارند، شناخته می‌شوند.

برداشت: اگر روش او را نخواهی دید، بوی او را بگیر. بوی عصا برای هر نابینو (کسی که بینا نیست) می‌آید.

برداشت: اگر در گفتار خود از موضوعات جدید صحبت می‌کنی، اما در دل خود بویی از حقیقت قدیمی نداری، باید بدانی که به رازهای عمیق و کهنه آگاه نیستی.

برداشت: پس او می‌گوید که من بیست سبد چرک به تو آوردم تا شب.

برداشت: حرص و طمع تو مانند آتش است که در دنیا هر گوشه‌ای را روشن کرده و به سرعت در حال گسترش و تاثیرگذاری است.

برداشت: پیش خرد، این طلا به مانند مدفوعی ناپسند است، هرچند که همچون مدفوع، در دل خود شعله‌ای از روشنی دارد.

برداشت: آفتابی که درباره آتش صحبت می‌کند، می‌تواند چهره‌ی آلوده و ناپاک را شایسته‌ی آتش کند.

برداشت: خورشید توانست سنگ را به طلا تبدیل کند تا حرص و طمع انسان باعث ایجاد هزاران جرقه و آشفتگی شود.

برداشت: او می‌گوید که ثروت و دارایی‌ای که جمع کرده‌ام، در واقع چه چیزی بیش از زحمت و رنج‌های زیاد نیست.

برداشت: این حرف، هرچند باعث رسوایی می‌شود، در بین تو و دیگران به عنوان یک افتخار محسوب می‌شود.

برداشت: تو برای رسیدن به هدف‌های خود تلاش زیادی کردی، اما من بدون زحمت و به راحتی به موفقیت‌های بیشتری دست یافتم.

برداشت: اگر در تاریکی زندگی، کسی صفا و پاکی را نبیند، مثل این است که بوی مشک را حس کرده و از آن رنج می‌برد.