بخش ۲۱۹ - تفسیر این خبر کی مصطفی علیه السلام فرمود لا تفضلونی علی یونس بن متی

برداشت: پیامبر فرمود که سفر آسمانی من مانند سفر یونس نیست که او به انتخاب و خواست خدا به معراج رفت.

برداشت: من در گردش زمان و دنیا هستم و وجود او در سرزمین پایین؛ زیرا نزدیک بودن به حقیقت و معنای الهی فراتر از مرزهای دنیوی و مادی است.

برداشت: نزدیکی به خدا نه در ارتفاع و بلندی است و نه در پایین بودن، بلکه رسیدن به او به معنای رهایی از قید و بندهای وجود و هستی است.

برداشت: هیچ چیزی وجود ندارد که بتواند بالاتر یا پایین‌تر از آن قرار بگیرد. همچنین هیچ زمان و مکانی نمی‌تواند آن را به سرعت یا با تأخیر نشان دهد.

برداشت: در دنیای مادی و ظاهری، چیزهای واقعی و باارزشی وجود ندارند، و در واقع حقیقت و ارزش در عدم و عدم وجود نهفته است. تو که در جستجوی زندگی و هستی هستی، نمی‌دانی که حقیقت عدم چیست و چه معنی‌ای دارد.

برداشت: به خاطر این اشک و گریه‌های این افراد، ای کیا، چیزی از آن‌ها باقی نمی‌ماند، در حالی که با اشک‌های ما، هیچ چیز از بین نمی‌رود.

برداشت: آنها به قدری از نظر ذلت و فساد خوشحال هستند که ما در زمان خوشبختی و افتخار احساس نمی‌کنیم.

برداشت: تمامی بخش‌های وجود او، مانند برگ‌های درختی بی‌برگ است. فقر و ذلت او برایش افتخار و عزت به حساب می‌آید.

برداشت: یکی از آن‌ها گفت اگر چنین باشد، او هرگز چنین چیزی را ندیده است. چون آن کسی که ما را در بند دیده، نمی‌تواند بخندد.

برداشت: چون او تغییر کرده و دیگر شاد نیست، از این حبس و آزادی که دارد راضی نیست.

برداشت: پس از پیروزی بر دشمنان، به شادی و سرور آغاز کرد و از این موفقیت بسیار خوشحال و مغرور شد.

برداشت: روح او به خوشحالی درآمد که در برابر شیران نر، پیروزی و کامیابی را به راحتی به دست آورد.

برداشت: پس متوجه شدیم که کسی که آزاد نیست، تنها به خوشی‌های دنیوی دل بسته و شادابی نمی‌یابد.

برداشت: اگر اهل آن جهان نسبت به خوبی‌ها و بدی‌ها مهربان و دلسوز هستند، پس چطور ممکن است کسی در این دنیا بخندد و شاداب باشد؟

برداشت: در اینجا گفته می‌شود که در زیر زبان اسیران، سؤالات و مباحثی وجود دارد که آنها به طور پنهانی درباره یکدیگر بحث می‌کنند. این بیان اشاره دارد به همین که در میان افرادی که در شرایط سخت هستند، ارتباطات و گفتگوهای مهمی در حال شکل‌گیری است.

برداشت: تا زمانی که نگهبان یا مقام مسئول متوجه نشود، تلاش خود را برای صحبت با آن سلطان در گوش او بکن.