بخش ۲۱۵ - فسخ عزایم و نقضها جهت با خبر کردن آدمی را از آنک مالک و قاهر اوست و گاه گاه عزم او را فسخ ناکردن و نافذ داشتن تا طمع او را بر عزم کردن دارد تا باز عزمش را بشکند تا تنبیه بر تنبیه بود

برداشت: گاهی اوقات هدف‌ها و اراده‌های ما در مواجهه با حوادث به خوبی به هم می‌رسند و هماهنگ می‌شوند.

برداشت: اگر دلت به امید چیزی برگردد، بار دیگر نیتت را تضعیف خواهد کرد.

برداشت: اگر به طور کامل از خواسته‌ات محروم شوی، باید به این فکر کنی که ناامیدی از آرزوها چه نتیجه‌ای دارد.

برداشت: اگر در کارهایتان به آرزوهایتان توجه نکنید، چگونه می‌توانید از عیوب خود آگاه شوید و تحت تأثیر آن‌ها قرار نگیرید؟

برداشت: عاشقان از ناامیدی‌ها و مشکلات خود آگاه شدند و از آموزه‌ها و راهنمایی‌های معلم و رهبر خود یاد گرفتند.

برداشت: بخت خوب و خوشی از بهشت دور شده است، گوش کن ای دارای نیکویی.

برداشت: اگر خواسته‌ها و آرزوهایت ناکام مانده، بهتر است کسی باشد که به دلخواه او می‌رسی و آرزویت برآورده می‌شود.

برداشت: در نهایت، صادقان به او کم‌توجهی کردند و شکستگی‌های او را نادیده گرفتند، اما آن عشق و شیدایی که موجب این شکست شده بود، کجاست؟

برداشت: عاقلان در شرایط سخت و ناخواسته دچار ضعف و شکست می‌شوند، در حالی که عاشقان با تمام اراده و اختیار خود، به خاطر عشق و علاقه‌شان دچار مشکل و رنج می‌گردند.

برداشت: عاقل‌ها به نوعی به بندگی و اطاعت متعهد هستند، در حالی که عاشقان به شیرینی و خوشی عشق، شبیه شکر و قند، زندگی می‌کنند.

برداشت: ای کسانی که به عقل و تدبیر معروفید، به طور طبیعی و با اختیار به سوی بهار برانید، همان‌طور که دل‌های بی‌خبر از عشق نمی‌توانند چنین کنند.