بخش ۲۱۴ - منجذب شدن جان نیز به عالم ارواح و تقاضای او و میل او به مقر خود و منقطع شدن از اجزای اجسام کی هم کندهٔ پای باز روح‌اند

برداشت: می‌گوید: ای اجزای ناتوان و پست، من در این غربت به شدت رنجور و تلخ هستم، اما در حقیقت من از عرش و بلندی و عظمت برخوردارم.

برداشت: میل و رغبت جسم به سبزه و آب جاری از این نشأت می‌گیرد که ریشه و اصل آن از این عناصر است.

برداشت: علاقه و تمایل روح در زندگی وجود دارد و چون زندگی واقعی است، دلیل آن این است که روح از عدم و بی‌مکانی نشات می‌گیرد.

برداشت: تمایل روح در یادگیری دانش و حکمت است، اما تمایل جسم در لذت بردن از باغ‌ها و جنگل‌ها و مکان‌های زیبا است.

برداشت: خواسته‌ی روح در صعود و رشد است، در حالی که خواسته‌ی جسم در تأمین نیازهای روزمره و خوراک می‌باشد.

برداشت: عشق و تمایل به چیزی از ویژگی‌های روح انسانی است و افرادی که دوست دارند، به همین دلیل به سوی همدیگر جذب می‌شوند و از این میل و عشق به یکدیگر نزدیک‌تر می‌گردند.

برداشت: هر کسی که به دنبال چیزی باشد، جان او نیز به آن چیز مایل و مشتاق خواهد بود.

برداشت: اگر بخواهم جزئیات این موضوع را توضیح دهم، به اندازه‌ای طولانی و زیاد می‌شود که شاید نیاز به نوشتن هشتاد ورق کاغذ داشته باشیم.

برداشت: انسان موجودی است که از سه بعد تشکیل شده: جنبه‌های حیوانی، گیاهی و غیر زنده. هر کسی در زندگی خود آرزوها و خواسته‌هایی دارد، و عاشق چیزهایی است که ممکن است به او نرسد یا برآورده نشود.

برداشت: افرادی که به آرزوهای خود نرسیده‌اند، به دلخواه دیگران می‌چسبند و در عوض، آن کسانی که به هدف‌های خود رسیده‌اند، آن‌ها را به سمت خود جلب می‌کنند.

برداشت: اما عشق عاشقان را نحیف و ضعیف می‌کند، در حالی که محبت معشوقان جذاب و دلنشین می‌شود.

برداشت: عشق معشوقان سبب شده است که چهره‌شان درخشان و زندگی‌شان پر از شوق و شعف باشد، اما عشق عاشق به گونه‌ای است که او را می‌سوزاند و جانش را در آتش محبت می‌سوزاند.

برداشت: کهربا، مانند یک عاشق که در تلاش است به گونه‌ای بی‌نیاز و بی‌دغدغه در مسیری طولانی و دشوار پیش برود، به دنبال هدفش است.

برداشت: این عشق را رها کن و به سوی آن کسی برو که در دلش محبت زیادی دارد و تو را به گرمی می‌پذیرد.

برداشت: عشق و غمی که مانند دودی از آتشکده به‌جا مانده، اکنون در دل کسی که دوستش داریم، به مهربانی تبدیل شده است.

برداشت: با این حال، او از به خطر انداختن ناموس و بوی بدی که ایجاد می‌کرد خجالت می‌کشید و نمی‌توانست به سوی او بیفتد.

برداشت: رحمت او به سمت آن بیچاره جلب شده و به خاطر این لطف، سلطنت و قدرت از او دور شده است.

برداشت: عقل در تعجب است که چطور او (عشق یا حقیقتی) او را به این سو جلب کرده، آیا خود او را به این سمت کشید یا این کشش از طرف دیگر بوده که به سوی او آمده است؟

برداشت: برای این که از نادانی و بی‌خبری رها شوی، سریعاً به عمل بپرداز و زبانت را از گفتن نادرست بازدار، چرا که خدا به رازها و حقایق پنهان آگاه است.

برداشت: این جمله را دیگر نمی‌گویم و در دل نگه می‌دارم، اما آن حرفی که به شدت تاثیرگذار است، من را خواهد کشت. حالا چه باید بکنم؟

برداشت: کیست که می‌آید و تو را مورد توجه قرار می‌دهد، اما وقتی دم از وجودش می‌زنی، از کنارت رد نمی‌شود؟

برداشت: تو بارها برای سفر آماده می‌شوی، اما در نهایت چیزی دیگر تو را به سمت مقام یا مکانی جدید می‌کشاند.

برداشت: پس آن لگام را به هر سمت می‌چرخاند تا از وضعیت اسب خام فارس آگاه شود.

برداشت: این بیت به این معناست که اسب زینت‌دار و زیبا می‌داند که در میدان رقابت، چه جایگاه و اهمیتی دارد و به خوبی متوجه است که در مقابله با شیر، یعنی قوی‌تر از خود، قرار دارد. به عبارتی، او به خوبی از موقعیت خود آگاه است و می‌داند که باید بهترین تلاشش را انجام دهد.

برداشت: او دل تو را به دو صد آرزو گره زد و بی‌آنکه به مقصد برسی، دل را شکست.

برداشت: زمانی که بال نخستین رای شکسته شد، دیگر وجودش نیز از بین رفت.

برداشت: وقتی تقدیر و سرنوشتت مطابق با تدبیر و برنامه‌ات پیش نرفت، نشان می‌دهد که آن تقدیر برای تو درست نمی‌شود.