بخش ۲۱۳ - جذب هر عنصری جنس خود را کی در ترکیب آدمی محتبس شده است به غیر جنس

برداشت: خاک به انسان می‌گوید که بدنت را به من برگردان و روح تو را به سوی من بفرست، مانند گردی که به سمت زمین می‌افتد.

برداشت: دوستی و محبت میان ما از هر چیز دیگری مهم‌تر و ارزشمندتر است، حتی از زیبایی و ظاهری که ممکن است داشته باشی.

برداشت: می‌گوید بله، اما من دست‌وپایم بسته است. هرچند که مانند تو از دوری رنج می‌برم.

برداشت: آب‌ها تمام تلاش خود را می‌کنند تا تو را پیدا کنند، ای تری، بازگرد از غربت به سوی ما.

برداشت: گرمای بدن به ما می‌گوید که از آتش، اصل و ریشه‌اش را بیابیم و دنبال کنیم.

برداشت: در بدن انسان هفتاد و دو دلیل وجود دارد که ناشی از کشش‌های عناصر مختلف است و نیازی به راهنما یا رشته‌ای ندارد.

برداشت: دلیل و علت به وجود می‌آید تا بدن از هم بپاشد و عناصر موجود در آن، یکدیگر را رها کنند.

برداشت: چهار عنصر اصلی به مانند مرغ‌هایی هستند که در قید و بندند، و این قید و بندها همان مرگ و درد و علت رهایی است.

برداشت: وقتی که آهنگ هم‌پیمانی آنها از هم جدا شد، مانند پرنده‌ای که بال‌هایش را باز می‌کند، هر عنصر به شکلی مطمئن به سوی آسمان پرواز کرد.

برداشت: این اصل‌ها و فرع‌ها، هر لحظه بار سنگینی بر بدن ما می‌گذارند و ما را به زحمت می‌اندازند.

برداشت: تا زمانی که این ترکیب‌ها را بر اساس درد و رنج هر جزئی به اصل و ریشه خود بازگردانم.

برداشت: حکمت الهی باعث می‌شود که شتاب‌زدگی در کارها موجب پراکندگی نشود و همه چیز به‌خوبی سامان یابد تا زمان معین خود برسد.

برداشت: می‌گوید ای اجزا و اعضای وجود، مرگ آشکار نیست و قبل از رسیدن زمان مرگ، پرواز کردن و از آن فرار کردن فایده‌ای ندارد.

برداشت: هر چیزی که به دنبال کمال و بالندگی است، مانند روحی است که در دوری از محبوب خود احساس تنهایی می کند.