آدمی همچون عصای موسیاست
آدمی همچون فسون عیسیاست
دفتر سوم
این شعر به توصیف شخصیت انسان میپردازد و او را با عصای موسی و فسون عیسی مقایسه میکند. شاعر میگوید که انسان به ظاهر ساده و معمولی است، اما در باطن، قدرت و روحی الهی دارد. قلب مؤمن، مرکز حق و حقیقت است و با وجود ظواهر، او تواناییهای ویژهای دارد. شاعر تأکید میکند که نباید فقط به ظواهر توجه کرد، بلکه باید عمیقتر به باطن و معانی نگاه کرد. او با مثالهایی از قدرت موسی و عیسی، نشان میدهد که انسان نیز میتواند عظمت و تواناییهای بزرگی داشته باشد. در نهایت، شاعر دعوت میکند که از دور به دوری ننگرید، بلکه برای درک درست، نزدیکتر شویم تا زیبایی و حقیقت را بهتر ببینیم.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
آدمی همچون عصای موسیاست
آدمی همچون فسون عیسیاست
در کف حق بهر داد و بهر زین
قلب مومن هست بین اصبعین
ظاهرش چوبی ولیکن پیش او
کون یک لقمه چو بگشاید گلو
تو مبین ز افسون عیسی حرف و صوت
آن ببین کز وی گریزان گشت موت
تو مبین ز افسونش آن لهجات پست
آن نگر که مرده بر جست و نشست
تو مبین مر آن عصا را سهل یافت
آن ببین که بحر خضرا را شکافت
تو ز دوری دیدهای چتر سیاه
یک قدم فا پیش نه بنگر سپاه
تو ز دوری مینبینی جز که گرد
اندکی پیش آ ببین در گرد مرد
دیدهها را گرد او روشن کند
کوهها را مردی او بر کند
چون بر آمد موسی از اقصای دشت
کوه طور از مقدمش رقاص گشت