دفتر سوم

بخش ۱۹۹ - تمثیل صابر شدن مؤمن چون بر شر و خیر بلا واقف شود

سرودهٔ مولانا
هوش مصنوعی

دربارهٔ این سروده

برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحه‌کلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.

۱

سگ شکاری نیست او را طوق نیست

خام و ناجوشیده جز بی‌ذوق نیست

۲

گفت نخود چون چنینست ای ستی

خوش بجوشم یاریم ده راستی

۳

تو درین جوشش چو معمار منی

کفچلیزم زن که بس خوش می‌زنی

۴

همچو پیلم بر سرم زن زخم و داغ

تا نبینم خواب هندستان و باغ

۵

تا که خود را در دهم در جوش من

تا رهی یابم در آن آغوش من

۶

زانک انسان در غنا طاغی شود

همچو پیل خواب‌بین یاغی شود

۷

پیل چون در خواب بیند هند را

پیلبان را نشنود آرد دغا

بازگشت به سروده‌های مولانا