بخش ۱۹۳ - عشق جالینوس برین حیات دنیا بود کی هنر او همینجا بکار می‌آید هنری نورزیده است کی در آن بازار بکار آید آنجا خود را به عوام یکسان می‌بیند

برداشت: جالینوس، پزشک بزرگ، درباره اینکه چگونه باید از شرایط و آرزوهای این دنیا آگاه بود و با آن‌ها کنار آمد، سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که درک صحیح از زندگی و خواسته‌هایمان به ما کمک می‌کند تا بهتر با چالش‌های جهان مواجه شویم.

برداشت: من راضی هستم که فقط نیمی از جانم باقی بماند، اما در عوض، دنیایی را که از وجود یک اسب می‌بینم، تجربه کنم.

برداشت: گربه متوجه می‌شود که مرغش در حال دور شدن است و از خیالش راحت نیست.

برداشت: این جهان تنها نشانه‌ای از وجود نیستی است و در تاریکی عدم، حشر و نشانی از او به وضوح دیده نمی‌شود.

برداشت: وقتی جنین به دنیا می‌آید، کرم از آنجا فرار می‌کند و به شکم مادر می‌رود.

برداشت: او با زیبایی خود، توجه‌اش را به منبع اصلی عشق و زیبایی معطوف می‌کند و در عین حال، سکونتی دلنشین و آرامش‌بخش در کنار مادرش دارد.

برداشت: اگر از این شهر بروم و در جایی دیگر قرار بگیرم، جالب است که با چشمان خود این وضعیت را ببینم.

برداشت: شاید تو در آن شهر دروازه‌ای بودی که من با شگفتی به زیبایی‌ات نگاه می‌کردم.

برداشت: شاید مانند چشمه‌ای باشید که در عمق زمین وجود دارد و از بیرون، فقط محبت و رحمتی از شما دیده می‌شود.

برداشت: این جنین که هنوز به دنیا نیامده، از جهانی مانند جهانی که جالینوس به آن تعلق دارد، بی‌خبر است و به نوعی ناآشنا و نامحرم به آن محسوب می‌شود.

برداشت: رطوبت‌هایی که وجود دارند، از دنیای بیرونی به ما می‌رسند و به ما کمک می‌کنند.

برداشت: در این دنیا، چهار عنصر به گونه‌ای عمل می‌کنند که از سرای بی‌زمان و مکان، صد نوع یاری و کمک دریافت می‌کنند.

برداشت: اگر در قفس آب و دانه‌ای پیدا شده، این حاکی از آن است که از باغ و دشت و طبیعتی دیگر به آنجا آمده است.

برداشت: روح‌های پیامبران در زمانی که از این قفس رها می‌شوند، باغی زیبا را می‌بینند.

برداشت: آن‌ها از جالینوس و دانشمندان دیگر بی‌نیاز هستند و مانند ماه در آسمان می‌درخشند.

برداشت: اگرچه گفته‌های جالینوس را قبول ندارم، اما پاسخ من به او نیست.

برداشت: این پاسخ به کسی داده شد که این سخن را گفت، زیرا او دل پرنوری نداشت که با دیگری مشترک باشد.

برداشت: پرنده‌ی جان او به اندازه‌ای ترسید که مثل موش به سوراخی فرار کرد، چون از گربه‌ها خبر دار شد و متوجه شد که به دنبال او هستند.

برداشت: به خاطر همین، زندگی‌اش را در وطن سر می‌کند و آرامش را در این دنیای پر از مشکلات و سختی‌ها، مانند موریانه‌ای می‌بیند که در سوراخی جا خوش کرده است.

برداشت: در اینجا اشاره شده که فردی در همان مکان، مهارتی کسب کرده که مناسب همان فضا و شرایط است. او توانسته است با هوش و دانایی خود، خود را با محیط هماهنگ کند و از آن بهره‌برداری کند.

برداشت: اگر شغف و علاقه‌ای به زمینه‌های خاصی داری که بتوانند به تو کمک کنند تا در شرایط سخت و دشوار به خوبی عمل کنی، بهتر است که آنها را انتخاب کنی.

برداشت: زیرا دل از تن جدا می‌شود و راهی برای رهایی از بدن نمی‌ماند.

برداشت: اگر عنکبوت توانایی و ویژگی‌های عنقا را داشت، آیا می‌توانست از یک لایه نازک، قوی‌تری بسازد و خیمه‌ای برپا کند؟

برداشت: گربه با چنگال‌هایش در قفس خود را تقلا می‌کند و این کارش فقط باعث ایجاد درد و اضطراب و ناراحتی برایش می‌شود.

برداشت: گربه نماد مرگ است و بیماری او به مرغ و پر و بال او آسیب می‌رساند.

برداشت: هر کجا که درد و رنج هست، درمانی برای آن نیز وجود دارد. این درد مانند قاضی است که شهادتی از بیماری را می‌طلبد و در جستجوی راهی برای بهبود است.

برداشت: وقتی قاضی با پای پیاده به محل قضاوت می‌رسد، شاهدی هم تو را صدا می‌زند تا به دادگاه بروی.

برداشت: اگر می‌خواهی از او مهلتی بگیری و فرار کنی، اگر بپذیرد که خوب است، و اگر نه، برو.

برداشت: به دنبال فرصتی برای درمان و چاره‌جویی هستم؛ چرا که زنی بر لباس خویش پارچه‌های پاره‌ای دارد.

برداشت: در نهایت روزی خواهد رسید که با خشم و تندی همراه است. پس چه مدت دیگر می‌خواهی به فرصت‌ها ادامه دهی؟ بهتر است شرمنده نباشی و به فکر کارهای درست باشی.

برداشت: از آنجا که حسد می‌ورزی، پیش از آنکه روزی سخت و ناگوار فرابرسد، از پادشاه عذرخواهی کن.

برداشت: در تاریکی ناامیدی، ناگهان نوری از دل می‌تابد و مشکلات را از میان برمی‌دارد.

برداشت: او از گواهی و شهادت فرار می‌کند و مقصد او، همان گواهی است که سرنوشتش را به سمت قضا و تقدیر می‌کشاند.