بخش ۱۹۰ - مهمان آمدن در آن مسجد

برداشت: زمانی که یکی از مهمانان در شب وارد شد، آن اوصاف شگفت‌انگیز را که درباره‌اش شنیده بود، به یاد آورد.

برداشت: به خاطر امتحان، او را آزمایش می‌کرد، زیرا آن مرد به شدت شجاع و با روحیه‌ای پر از زندگی بود.

برداشت: گفت کم از خودت بگیر و اجازه نده که اشکت برود، در عوض از گنجینه وجودت یک دانه بگیر.

برداشت: ای زیبای من، اگر به خودم نگاه کنی، خواهی دید که من کیستم. هیچ کس نمی‌تواند مانند من وجود داشته باشد، زیرا من تنها و بی‌نظیر هستم.

برداشت: زمانی که از جانب نعمت‌های خداوندی دمیده شدم، اکنون باید به عنوان حقیقتی از حق باشم، جدا از محدودیت‌های جسم.

برداشت: تا زمانی که صدای نفس عمیق من آزاد نشود، آن گوهر درون صدف تنگ باقی می‌ماند و بیرون نمی‌آید.

برداشت: زمانی که آرزوی مرگ کردند، او گفت: ای راستگویان، من حقیقتاً راستگو هستم و جانم را در این راه فدای شما می‌کنم.