بخش ۱۸۹ - صفت آن مسجد کی عاشق‌کش بود و آن عاشق مرگ‌جوی لا ابالی کی درو مهمان شد

برداشت: داستانی را برایت روایت می‌کنم، ای نیک‌اندیش! در کنار شهر ری، مسجدی وجود دارد که حال و هوای خوبی ندارد.

برداشت: هیچ کس در آن شب به خواب نرفت، زیرا ترس این را داشت که ممکن است فرزندی یتیم شود.

برداشت: چقدر در دل شب، غم و غصه به سراغش آمد، که مانند ستاره‌ها در گور، در صبح زود ناپدید شد.

برداشت: خودت را به خوبی آگاه کن، صبح فرا رسیده و وقت بیداری و پایان خواب است.

برداشت: هر کس که گفت پری‌ها تند و سریع هستند، در واقع در حال اشاره به مهمانانی است که با تلوّی و بی‌ملاحظگی می‌آیند و می‌روند.

برداشت: آن دیگر (کسی) گفت که این زمان سحر و جادو است و دشمن جان و رقیب، در حال مراقبت و رصد کردن است.

برداشت: او گفت: تو که بر در اینجا نشسته‌ای، بدان که اینجا مکان میهمان نیست و بهتر است وارد نشوی.

برداشت: اگر می‌خواهی شب را اینجا بگذرانی و جانت را حفظ کنی، باید بیدار و هوشیار باشی؛ وگرنه مرگ در کمین توست.

برداشت: این فرد گفت که شب باید قفل کرد، غافل نباشید که ممکن است شما را از مسیرتان منحرف کنند.