بخش ۱۸۱ - عزم کردن آن وکیل ازعشق کی رجوع کند به بخارا لاابالی‌وار

برداشت: شمع مریم روشن شده و این نور در حال سفر به سمت بخارا است.

برداشت: بسیار بی‌تاب و بی‌قرار هستی و با شور و شوق، به سمت بهترین و برترین مقام‌ها و موفقیت‌ها حرکت می‌کنی.

برداشت: بخارا منبعی از علم و دانش بوده است، بنابراین هر کسی که در آنجا است، باید به علم و دانش آنجا ارج بنهد و به آن افتخار کند.

برداشت: در برابر یک شیخ در بخارا، تلاش کن که به عجز و ذلت خود نگاه نکنی.

برداشت: تنها با ذلت و سختی می‌تواند به درون دلش راه پیدا کند، که این خود نشان‌دهنده ی سختی‌ها و چالش‌های اوست.

برداشت: خوش به حال کسی که از خود ذلت و پایین بودن را دور کند، و وای بر کسی که در حیاط زندگی خود به خفت و ذلت گرفتار شود.

برداشت: فراق و جدایی از محبوب، تمام وجود او را ناتوان و متلاشی کرده بود.

برداشت: گفت که از این مکان برمی‌خیزم و می‌روم؛ حتی اگر به کفر کشیده شوم، دوباره راهی دیگر برای رفتن پیدا می‌کنم.

برداشت: در آن مکان به آرامی به سمت او می‌افتم، پیش آن شخص با فکر نیک و خرم.

برداشت: می‌گویم که جانم را به پای تو انداخته‌ام، آن را زنده کن یا مانند بره‌ای سرمان را ببر.

برداشت: من برای تو جانم را فدای تو کرده‌ام؛ تو ای ماه، ارزش تو برای من بیشتر از پادشاهان زنده در دیگر نقاط دنیاست.

برداشت: من بارها و بارها امتحان کرده‌ام و به این نتیجه رسیده‌ام که بدون تو، هیچ شادی‌ای را دوست ندارم و زندگی‌ام شیرین نیست.

برداشت: ای دل من، بر افراز پیامی دل‌انگیز، زیرا زمان شادی و شعف فرارسیده است، همچون ابری که بشارت باران را می‌دهد یا همچون شتر سرزنده‌ای که نشانه‌ شادی است.

برداشت: ای سرزمین اشک‌های من، خوش باش؛ آیا برای نوشیدن شربتی به پیشم می‌آیی یا نفس من که آرامش یافته است، به تو می‌رسد؟

برداشت: خوش آمدی، ای نسیم دل‌انگیز که به ما مراجعه کرده‌ای. بسیار خوب که به اینجا آمده‌ای.

برداشت: ای دوستان، به من بگویید که من روان و رها شدم، و به سوی آن مکان می‌روم که بزرگ و باارزش است.

برداشت: هر لحظه در آتش سوزان می‌شوم، اما هر چه پیش بیاید، به همان سمت می‌روم.

برداشت: هرچند که دل من سخت و بی‌احساس شده، اما جانم همیشه به سوی بخارا می‌رود و آرزو می‌کند.

برداشت: محل سکونت محبوب من و همچنین شهری که شاه من در آن قرار دارد، در نظر عاشق، عشق به وطن است.