بخش ۱۷۸ - قصه وکیل صدر جهان کی متهم شد و از بخارا گریخت از بیم جان باز عشقش کشید رو کشان کی کار جان سهل باشد عاشقان را

برداشت: در بخارا، خدمتکار و بنده‌ای از بزرگان جهان متهم شد و به همین خاطر از مقام و موقعیتش پنهان شد.

برداشت: برای ده سال در حال سرگردانی بودم و گاهی به خراسان می‌رفتم، گاهی به کوه‌ها و گاهی به دشت‌ها.

برداشت: بعد از ده سال، او به خاطر اشتیاقی که داشت، بی‌تاب و بی‌قرار شد و نتوانست دوری را تحمل کند.

برداشت: گفت: دیگر صبر نمی‌کنم و جدایی را تحمل نمی‌کنم؛ چه کسی می‌تواند درد جدایی را بفهمد؟

برداشت: از جدایی این خاک‌ها، آب زرد و کثیف و تاریک می‌شود.

برداشت: باد زندگی‌بخش به طوری می‌وزد که همه چیز را نرم و خم کرده و با شعله‌ای خاکستری به آتش می‌نگرد.

برداشت: باغ به مانند بهشت می‌شود، اما درختان بیمار و زرد شده‌اند و برگ‌هایشان بر زمین می‌ریزد.

برداشت: عقل انسان، که باید درک خوبی از زندگی و روابط داشته باشد، در زمان جدایی از دوستان به اندازه تیراندازی است که کمانش شکسته و قادر به پرتاب تیر نیست. به عبارت دیگر، دوری از دوستان باعث تضعیف عقل و فکر می‌شود.

برداشت: عذاب جهنم به خاطر جدایی و دوری آنقدر شدید شده که حتی پیران هم به خاطر این جدایی به شدت متزلزل و ترسان شده‌اند.

برداشت: اگر بگویم از دوری چقدر می‌سوزم، این درد در قیامت هم فقط یک بار به اندازه‌ی صد هزار بار خواهد بود.

برداشت: پس از بیان درد و سوز او، دیگر کم نیاور و فقط بگو: پروردگارا، پروردگارا.

برداشت: هرگاه از او خوشحال باشی، در این دنیا باید به دوری او فکر کنی، چون آن زمان واقعاً متوجه احساساتت خواهی شد.

برداشت: به خاطر اینکه تو شاد شدی، بسیاری دیگر هم شاد شدند. در نهایت، از تو دور شد و مانند باد از کنار همه رفت.

برداشت: قبل از آن که دل تو از او دور شود، خودت را از او دور نکن. اگر دل تو از او می‌گریزد، تو هم باید دست از او برداری.