بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ

برداشت: به نظر من، معطلی و تکرار برای افرادی که خسته و بی‌انگیزه هستند، چیزی جز هدر دادن عمر نیست.

برداشت: شمع بارها خاموش و روشن می‌شود و خاک بارها تبدیل به طلا می‌گردد.

برداشت: هرچند که هزاران نفر خواهانِ علم و هدایت هستند، اما اگر حتی یک نفر از رسالت و وظیفه‌ی فرستاده خدا ناامید و دل‌زده باشد، او به رسالت خود ادامه نخواهد داد.

برداشت: این پیام‌آوران که رازهای درون را به خوبی بیان می‌کنند، بهکسانی نیاز دارند که مانند اسرافیل گوش شنوایی داشته باشند.

برداشت: این افراد با افتخار و بزرگی همانند پادشاهان رفتار می‌کنند و از مردم جهان تنها به عنوان خدمتکارانی برای خودشان استفاده می‌کنند.

برداشت: چگونه می‌توانی از رسالت آنها بهره‌برداری کنی، در حالی که آداب و نزاکتشان را به درستی رعایت نمی‌کنند؟

برداشت: کی به تو می‌رسد آن امانت، وقتی که پیش آن‌ها نیستی و در حال رکوعی؟

برداشت: هر کسی که در رفتار و آدابش اصول را رعایت کند، مورد پسند دیگران قرار می‌گیرد و این افراد از مقام و موقعیت بلندی برخوردارند.

برداشت: این افراد به نوعی گدای خدمت و محبت تو نیستند که به خاطر هر کاری به تو منت بگذارند.

برداشت: اما با کمبود اشتیاق‌ها، ای جان، صدقه‌های پادشاه را بپاش و نادیده نگیر.

برداشت: ای پیامبر آسمانی، اسبت را نگاه داشته و به ناامیدی و غمگینی انسان‌ها توجه نکن و به جهانیان نظر کن.

برداشت: بسیار خوشبخت است آن ترکی که بتواند اسبش را در درون خندق آتش قرار دهد و جان برکف به مبارزه بپردازد.

برداشت: اگر فرس را به گونه‌ای به حرکت درآورد که مانند آهنگ پرواز به سمت آسمان باشد، آن را گرم و شاداب خواهد کرد.

برداشت: چشمانش فقط به یک مورد خاص دوخته شده و مانند آتش، همه چیز را می‌سوزاند، چه خشک و چه تر.

برداشت: اگر کسی از کار خود پشیمان شود، این پشیمانی می‌تواند مانند آتش، او را بسوزاند و عذاب دهد.

برداشت: اگر انسان به خاطر نداشتن و کمبودها ناراحت باشد، وقتی که موفقیت و پیشرفت کسی را ببیند، از پشیمانی خود احساس آرامش خواهد کرد.