بخش ۱۶۲ - دعاکردن موسی آن شخص را تا بایمان رود از دنیا

برداشت: موسی در آن صبحگاه به راز و نیاز مشغول بود و به خداوند می‌گفت که ای خدا، از مستان و عاشقان خود ایمان را سلب نکن.

برداشت: به دیگران بخشش کن و به آنها فرصت بده، زیرا ممکن است که آن‌ها اشتباه کرده باشند و در قضاوت خود دچار خطا و افراط شده باشند.

برداشت: به او گفتم که این دانش برای تو مناسب نیست و باید از قبولش دست برداری و به حرف‌های من گوش ندهی، زیرا این چیزها ضعیف و ناپایدار است.

برداشت: کسی می‌تواند با خطر بزرگ مواجه شود و بر آن غلبه کند که به چیزی که در دست دارد، تسلط و قدرت کافی داشته باشد.

برداشت: شایسته است که اسرار غیبی را بیاموزد، زیرا زبان نمی‌تواند برای بیان آنها کافی باشد.

برداشت: تنها پرنده‌ای که می‌تواند دریا را درک کند، مرغابی است. به همین دلیل، فقط اوست که می‌تواند با آب ارتباط برقرار کند. خداوند بهتر می‌داند که حقیقت چیست.

برداشت: او به دریا رفت، اما هیچ پرنده‌ای در آنجا نمی‌دید. گرفتار و غرق شد، پس ای خدا، به کمکش بیا.