بخش ۱۶۰ - خبر کردن خروس از مرگ خواجه

برداشت: اما فردا او به طور قطع خواهد مرد و کسی که ارث می‌برد در حنین گاو خواهد کشت.

برداشت: اگر صاحب خانه بخواهد، مرد فردا نخواهد آمد و خانه خالی خواهد ماند.

برداشت: در خیابان، همه‌ی افراد، چه خاص و چه عام، می‌توانند تکه‌های نان و غذا را پیدا کنند.

برداشت: گاو را برای قربانی کردن انتخاب می‌کنند و نان‌های کم‌خوری را به سگ‌ها و حیوانات دیگر می‌دهند.

برداشت: مرگ اسب و الاغ و مرگ غلامی که بدشانس است، این مغرور بی‌فکر را به نابودی می‌برد.

برداشت: شخص از ضرر مال و درد آن فرار کرد و به جای آن ثروت بیشتری کسب کرد و برای این کار جان خودش را فدای کرد.

برداشت: این زجر و سختی که درویشان تحمل می‌کنند به چه دلیل است؟ چون این مشکلات برای حفظ زندگی و وجود آنها ضروری است.

برداشت: هرگاه سالک در مسیر خودش نتواند به بقای واقعی دست یابد، چگونه می‌تواند جسم خود را بیمار و ضعیف سازد؟

برداشت: آیا کسی پیدا می‌شود که برای دیگران ایثار و تلاش کند، تا زمانی که جانش را به راحتی فدای آن کند؟

برداشت: آن پروردگاری که بدون هیچ امیدی به بندگانش خیر و برکت می‌دهد، همان خداست، همان خداست.

برداشت: ای ولی حق که در مقام حقیقت نشسته‌ای، نورانی شدی و به مقام تابش مطلق دست یافته‌ای.

برداشت: کسی که غنی و بی‌نیاز است، فقط اوست و دیگران همه در فقر به سر می‌برند. آیا فردی که فقیر است می‌تواند بدون هیچ دلیلی چیزی بخواهد؟

برداشت: تا زمانی که کودکی سیب را نبیند، پیاز بزرگ را از دستش نمی‌دهد.

برداشت: این همه بازار به خاطر این هدف بر سر دکان‌ها آماده و پر رونق است، به دلیل عوض و تغییرات.

برداشت: بسیاری از کالاهای باکیفیت را به نمایش می‌گذارند، اما در دلشان به دنبال چیز دیگری هستند.

برداشت: ای مرد دین، اگر سلامی از کسی نشنوی، بدان که روز قیامت، آن آستین (کارهای نیک و حسنات) برای تو فایده‌ای نخواهد داشت.

برداشت: بی‌هیچ چشم‌داشتی از همه افراد، چه خاص و چه عام، تا به حال سلامی نشنیده‌ام. برادر، سلام بر تو!

برداشت: به جز سلام حق، سعی کن او را در جایی پیدا کنی و به دنبال او بگردی، خانه به خانه و کوچه به کوچه.

برداشت: من از صدای خوش آدمی هم پیام حق را شنیدم و هم سلام.

برداشت: من این سلام ماندگار را به یاد آن دوست گرامی می‌فرستم و این احساس را برای خودم خوش‌تر از جانم می‌دانم.

برداشت: این سلام او به حدی خاص و با اهمیت است که اثرش به گونه‌ای است که آتش و بحران را در خانواده‌اش به وجود آورده است.

برداشت: انسانی که از خودگذشته و به خداوند متصل شده است، در حقیقت زنده‌تر از دیگران است. رازهای الهی بر زبان او جاری می‌شود و این اسرار از عمق وجودش نشأت می‌گیرد.

برداشت: زندگی در سختی و تلاش برای تقویت روح است و رنج جسم، باعث ماندگاری روح می‌شود.

برداشت: آن مرد بدکار گوش خود را به صدای خروسش سپرده و داستانی را از او می‌شنود.