بخش ۱۵۹ - خجل گشتن خروس پیش سگ به سبب دروغ شدن در آن سه وعده

برداشت: دیگر چه سودی از دروغ و فریبت می‌برم؟ جز این که خودت را به دروغ و فریب می‌زنم؟

برداشت: من حقیقت را از دروغ دور می‌کنم و هیچ‌گاه به فریب و نیرنگ تن نمی‌دهم.

برداشت: ما مانند خروس‌ها هستیم که به درستی آواز می‌زنند و در رقابت با آفتاب و زمان، برای بیدار کردن دیگران تلاش می‌کنیم.

برداشت: ما نگهبان آفتابیم و اگر از درون ما به بلندی نگاه کنی، چشمت به جایی خواهد افتاد که در حال افول است.

برداشت: اولیا و بندگان ویژه خدا مانند پاسبانانی هستند که از اسرار و رازهای الهی آگاهند و در میان مردم حضور دارند.

برداشت: ما به خاطر اصل وجودیمان، صدای نماز را از حق دریافت کردیم. این صدا هدیه‌ای است که انسان را در مسیر زندگی راهنمایی می‌کند.

برداشت: اگر در زمان اذان به طور ناخواسته بمیریم، آنجا مکان مرگ ما خواهد شد.

برداشت: در شرایطی که در زمان نامناسبی سخن از موفقیت و پیروزی به میان می‌آید، احساس می‌کنیم که خون و جان ما بی‌ارزش و براح می‌شود.

برداشت: این شخص معصوم و نیکوکار به دنیا آمده است و مانند خروسی که نشانه‌ای از حقیقت و وحی است، تنها خودِ وحی را به ما معرفی می‌کند.

برداشت: غلامش به پیش مشتری رفت و ضرر مشتری به خاطر آن یکی اصلی شد.

برداشت: او مال و ثروتش را از دست می‌دهد، اما در عوض، خون خود را در راه هدفی بزرگ، نیکو و ارزشمند فدای می‌کند.

برداشت: اگر یک ضرر برطرف شود، بتوانیم از خسارات دیگر جلوگیری کنیم. جسم و مال ما قربانی جان‌های ما می‌شود.

برداشت: در میان سلاطین و در کارهای سیاست، تو اموال خود را می‌دهی و به جای آن جان و زندگی‌ات را به دست می‌آوری.

برداشت: ای بیگانه، چرا در برابر تقدیر و قضا فرار می‌کنی و از داور مال خود می‌گریزی؟