بخش ۱۵۴ - وجه عبرت گرفتن ازین حکایت و یقین دانستن کی ان مع العسر یسرا

برداشت: این داستان برای تو عبرتی است تا در برابر قضا و قدر خداوند راضی و خشنود باشی.

برداشت: (این قصه برای آن است تا بیاموزی که) زیرک و دانا و خوش‌بین باشی وقتی که واقعه‌ای بد برای تو رخ می‌دهد.

برداشت: دیگران در حوادث بد ناامید و وحشت‌زده می‌شوند‌، اما تو همچون گُل چه در سود و چه در زیان شاد هستی.

برداشت: مثل گل وقتی که حتی برگ‌هایش کنده می‌شود خندان است.

برداشت: که می‌گوید چرا از خار و حادثه‌ای بد غمناک شوم!؟ این شادی را من خود از غم به‌دست آورده‌ام.

برداشت: هرچیزی‌که از دست بدهی‌ و تقدیر و قضاست؛ تو تردید مکن که آن، تو را از بلا حفظ کرده‌است.

برداشت: در تصوف، به انسان می‌آموزند که هنگام ورود به مراحل و حالات روحانی، احساس شادی و خوشحالی در دل خود را تجربه کند.

برداشت: آن عِقاب و سختی را به عنوان آن عُقاب در نظر بگیر که کفش‌ آن نیک‌سیرت را ربود.

برداشت: تا پاهایش را از نیش و زخم مار مصون بدارد؛ خوشا بحال عقل و اندیشه‌ای که پاک باشد!

برداشت: نگران آنچه که از دست داده‌اید نباشید، وقتی گرگ‌ها بیایند و گوسفندهایتان را ببرند.

برداشت: که آن حادثه و بلا‌، مانع و دفع‌کننده بلاهای بزرگ‌تر است و آن زیان‌، مانع رسیدن زیان‌های سترگ.