انبیا گفتند با خاطر که چند
میدهیم این را و آن را وعظ و پند
این متن به بررسی وضعیت انسانها در دنیا و تلاشهای انبیا برای هدایت آنها میپردازد. انبیا برای مردم نصیحت و پند میدهند و به آنها یادآوری میکنند که زندگی آنها وابسته به سرنوشت و تقدیر است. انسانها در تلاش برای فهمیدن خود و جایگاهشان در دنیا هستند و باید با توکل به خداوند عمل کنند. متن همچنین به این نکته اشاره میکند که هیچکس نمیتواند به طور قطع بداند که در زندگی ناجی است یا غرقه، و از این رو باید هوشیار و با امید به خداوند حرکت کنند. تجارت و کارهای دنیا به طور طبیعی همراه با ریسک هستند و انسان باید از غفلت دوری کند و به دنبال دانش و آگاهی واقعی باشد، زیرا در نهایت خداوند از دل انسانها آگاهتر است و بهترین راه را میشناسد.
برای دیدن معنی، روی واژه بزنید. با صفحهکلید از کلیدهای پیکان و ورود استفاده کنید.
انبیا گفتند با خاطر که چند
میدهیم این را و آن را وعظ و پند
چند کوبیم آهن سردی ز غی
در دمیدن در قفض هین تا بکی
جنبش خلق از قضا و وعده است
تیزی دندان ز سوز معده است
نفس اول راند بر نفس دوم
ماهی از سر گنده باشد نه ز دم
لیک هم میدان و خر میران چو تیر
چونک بلغ گفت حق شد ناگزیر
تو نمیدانی کزین دو کیستی
جهد کن چندانک بینی چیستی
چون نهی بر پشت کشتی بار را
بر توکل میکنی آن کار را
تو نمیدانی که از هر دو کیی
غرقهای اندر سفر یا ناجیی
گر بگویی تا ندانم من کیم
بر نخواهم تاخت در کشتی و یم
من درین ره ناجیم یا غرقهام
کشف گردان کز کدامین فرقهام
من نخواهم رفت این ره با گمان
بر امید خشک همچون دیگران
هیچ بازرگانیی ناید ز تو
زانک در غیبست سر این دو رو
تاجر ترسندهطبع شیشهجان
در طلب نه سود دارد نه زیان
بل زیان دارد که محرومست و خوار
نور او یابد که باشد شعلهخوار
چونک بر بوکست جمله کارها
کار دین اولی کزین یابی رها
نیست دستوری بدینجا قرع باب
جز امید الله اعلم بالصواب