بخش ۱۴۰ - بیان آنک حق تعالی صورت ملوک را سبب مسخر کردن جباران کی مسخر حق نباشند ساخته است چنانک موسی علیه السلام باب صغیر ساخت بر ربض قدس جهت رکوع جباران بنی اسرائیل وقت در آمدن کی ادخلوا الباب سجدا و قولوا حطة

برداشت: خداوند به گونه‌ای انسان را خلق کرد که از جسم و جانش به او انگیزه و توانایی رشد و نوخلاقی داده است، تا او به خوبی در مسیر زندگی پیش برود.

برداشت: مردم دنیا به خاطر مقام و عظمت آنان احترام می‌گذارند، چرا که آن‌ها با خداوند و مقام بلند او دشمنی دارند.

برداشت: در اینجا گفته شده که مکان عبادت و نیایش آنان به قدری با شکوه و برجسته است که به آن محراب، نامی شایسته مانند میر و پهلوان داده شده است. به عبارتی، این مکان نمادی از عظمت و احترام است.

برداشت: شایسته‌ی این مقام و پاکی نیستید و شما از نیشکر و شیرینی افراد پاک و صالح خالی‌اید.

برداشت: این شعر به این معناست که بعضی از افراد پست و بی‌ارزش به درگاه کسانی که در مقام بالاتری قرار دارند، خضوع و فروتنی می‌کنند، در حالی که شیر که نماد قدرت و شجاعت است، نیازی به این کار ندارد و برتری خود را حفظ می‌کند.

برداشت: هر موش، با دیدن گربه‌ای که به عنوان نگهبان است، از شیرها هم بیشتر می‌ترسد؛ زیرا گربه برای او خطرناک‌تر از شیر است.

برداشت: ترس آنها از حقیقت خداوند بود، نه اینکه ترسشان از نور حق باشد.

برداشت: این بیت به این معناست که در نظر برخی، برای مقاماتی که بسیار بالاتر از دیگران هستند، چیزهایی که درخور شخصی که در جایگاه پایین‌تری قرار دارد، می‌شود. به عبارتی، تشخیص درست و نادرست در بین افراد مختلف، به ویژه در مورد آن‌هایی که کمتر از دیگران می‌دانند یا درک نمی‌کنند، می‌تواند مشکل باشد.

برداشت: موش از شیران جنگ نمی‌ترسد، بلکه از آهوانی که در دشت به سر می‌برند می‌ترسد.

برداشت: به جلو برو کاسه‌لیس، زیرا درون تو خداوند و نعمت‌دهنده‌ات وجود دارد.

برداشت: اگر بخواهم زیاد توضیح بدهم، ممکن است باعث خشم میر (پادشاه) شود و او هم این موضوع را می‌داند.

برداشت: نتیجه این است که با افراد پست و بی‌ارزش باید به شیوه‌ای نیکو رفتار کرد تا آن‌ها زیر بار حقایق بروند و تسلیم شوند.

برداشت: وقتی کسی با نیت بد و selfish به دیگران کمک می‌کند، این کار او در واقع نشان‌دهنده‌ی زشتی نفس اوست. در مقابل، کسانی که نفس خوبی دارند، به خوبی و با نیت خالص عمل می‌کنند و شکرگزار آن خوبی‌ها هستند.

برداشت: به همین خاطر افرادی که زندگی سختی را تجربه کرده‌اند، قدردان و شکرگزار هستند، در حالی که افرادی که از نعمت‌ها برخوردارند، نافرمان و فریبکارند.

برداشت: در اینجا به دو نوع انسان اشاره می‌شود. یکی که به طور طاغی و سرکش زندگی می‌کند و با لباس زربفت خود به خود مباهات می‌کند و دیگری که با اینکه خسته و درمانده است، شکرگزار و سپاس‌گزار خداوند است. اینContrast بین دو رویکرد مختلف در زندگی را نشان می‌دهد.

برداشت: شکر و نعمت در زندگی تنها به دارایی‌ها و ثروت‌های مادی وابسته نیستند، بلکه در شرایط سخت و چالش‌ها نیز می‌توانند نمایان شوند.