بخش ۱۳۷ - مکرر کردن قوم اعتراض ترجیه بر انبیا علیهم‌السلام

برداشت: مردم گفتند: اگر تو خوشبختی، پس ما بدبختی هستیم و نشانه‌ای از عدم ایمان و مخالفت ما وجود دارد.

برداشت: روح ما از فکر و اندیشه‌ها آزاد است، اما شما ما را در غم و مشکلات غرق کرده‌اید.

برداشت: شوق و شادمانی جمعیت، به خاطر بدی‌هایی که از شما سر زده، به هم ریخته و باعث جدایی و دوری بسیاری شده است.

برداشت: در ابتدا ما مانند طوطی بودیم که فقط چیزهای شیرین و زیبا را نقل می‌کردیم، اما به مرور زمان به فکر مرگ و اندیشه‌های جدی‌تر افتادیم.

برداشت: هر جا که داستانی از غم و اندوه وجود دارد و هر جا که صدای اعتراض و نارضایتی به گوش می‌رسد،

برداشت: هر کجا که در این دنیا از فال و طالع صحبت شود، هر جا که پا به عالم الهام یا تخیل بگذاری، منبع و سرچشمه‌ی آن همان جاست.

برداشت: شما در غم و اندوه خود مانند یک داستان و سرنوشت هستید که دیگران با آن آشنا هستند.