بخش ۱۳۶ - باز جواب انبیا علیهم السلام ایشان را

برداشت: پیامبران اعلام کرده‌اند که ناامیدی از رحمت و بخشش‌های بی‌پایان خداوند کار درستی نیست.

برداشت: از چنین فرد نیکوکار و بافضیلت نباید ناامید شد و باید به رحمت و کمک او امیدوار بود.

برداشت: بسیاری از کارها در ابتدا دشوار به نظر می‌رسند، اما با گذشت زمان و تلاش، آن سختی‌ها برطرف می‌شوند و کار به آسانی انجام می‌شود.

برداشت: پس از ناامیدی، امیدهای زیادی وجود دارد و از دل تاریکی، خورشیدهای زیادی طلوع می‌کنند.

برداشت: من متوجه شدم که شما در برابر مسائل و مشکلات، به شدت مقاوم و محکم هستید و این موضوع بر روی احساسات و ذهنیت من تاثیر گذاشته است.

برداشت: هیچ کار ما به قبول شدن نیست، وظیفه ما تنها تسلیم شدن و انجام فرمان است.

برداشت: او به ما فرمان داده که این نوع بندگی برای ما نیست، ما از خودمان باید صحبت کنیم.

برداشت: ما جانمان را برای فرمان او فدا می‌کنیم، حتی اگر او به ما بگوید که بر روی ریگ‌ها راه برویم.

برداشت: هیچ کسی غیر از حق نمی‌تواند جان پیامبر را یاری دهد و در ارتباط با پذیرش یا عدم پذیرش مردم، نیازی به دغدغه نیست.

برداشت: پاداش ترویج پیام‌های او از خود اوست؛ ما به خاطر دوستی با او، زشت و دشمن‌نما شده‌ایم.

برداشت: ما در این مکان غمگین نیستیم، پس هر جا که فاصله بگیریم، ما از اینجا دور نمی‌شویم.

برداشت: دل کسی که به دوری محبوبش در محبسی گرفتار شده، بسته و غمگین است.

برداشت: معشوق و محبوب ما در کنار ماست و در برابر رحمت‌هایش، جان ما شکرگزار است.

برداشت: در دل ما باغ و گلزار و زیبایی وجود دارد و هیچ نشانه‌ای از پیری و پژمردگی در آن نیست.

برداشت: ما همیشه تازه و جوان، لطیف و شیرین، خوشحال و ظریف هستیم.

برداشت: زمان برای ما هیچ تفاوتی ندارد، چه صد سال باشد چه یک ساعت. این تفاوت از ما نیست، بلکه به تعبیر ما بستگی دارد.

برداشت: این جمله به تفاوت‌هایی اشاره دارد که در دنیای مادی و جسمانی وجود دارد. به وضوح بیان می‌کند که در دنیای جسمی، ما با اندازه‌ها و ابعاد طول و کوتاهی سر و کار داریم. اما سوالی که مطرح می‌شود این است که در دنیای روح و جان، این ابعاد و اندازه‌ها چگونه وجود دارند و آیا چنین تفاوت‌هایی در عمق وجود انسان نیز وجود دارد یا خیر؟

برداشت: سیصد و نه سال آن جوانان خوابیده در غار، در برابرشان یک روز بدون غم و اضطراب گذشت.

برداشت: روزی به آنها نشان داد که وقتی روح‌ها از نیستی به بدن بازمی‌گردند، چه حال و روزی پیدا می‌کنند.

برداشت: وقتی که روز و شب یا ماه و سال وجود نداشته باشد، دیگر چیزی برای خستگی، پیری و ناراحتی وجود نخواهد داشت.

برداشت: در دنیای عدم، کسی که بی‌خود شده است، حسی از سرمستی و خوشی ناشی از لطف و رحمت خداوند دارد.

برداشت: هر کسی که طعم چیزی را نچشیده باشد، از آن شناختی ندارد و نمی‌تواند به درستی درباره‌اش صحبت کند یا آن را توصیف نماید.

برداشت: بدی‌های خیالی واقعی نیستند و اگر به این خیالات دامن بزنیم، خودِ آن بدی‌ها نیز از حقیقت ساقط می‌شوند.

برداشت: جهنم در نظر نمی‌تواند بهشت را به تصویر بکشد، چطور می‌تواند زیبایی را از چهره‌ای زشت و پلید نشان دهد؟

برداشت: ای دوستان، مراقب باشید که گلوی خود را با این لقمه که به این راحتی به شما رسیده، از چنگ ندهید.

برداشت: ما مسیرهای دشواری را طی کرده‌ایم و حالا برای نزدیکان خود راه را آسان کرده‌ایم.