بخش ۱۳۱ - وخامت کار آن مرغ کی ترک حزم کرد از حرص و هوا

برداشت: پرنده‌ای بر روی دیواری نشسته و چشمش به دانه‌ای است که در تله‌ای قرار دارد.

برداشت: یک بار به دشت نگاه می‌کند و یک بار هم به دانه‌ها علاقه‌مند می‌شود.

برداشت: این دیدگاه با آن دیدگاه به طور ناگهانی درگیر شد و از عقل و درک خالی شد.

برداشت: پرنده‌ای که مدتی در حال پرواز و تردید بود، حالا با نگاهش از آن وضعیت خارج شده و در دشت گشت و گذاری انجام داد.

برداشت: او با خوشحالی و آزادی پر و بال خود را می‌گستراند، زیرا که به مقام امام و رهبری آزادگان نایل آمده است.

برداشت: هر کس که پیروی او را انتخاب کند، به جایگاه امن و آزادی دست خواهد یافت.

برداشت: چون شاه حازمان آمد، دلش به سمتی رفت که گلستان و چمن را خانه خود قرار داد.

برداشت: اگر به درستی و با تدبیر عمل کنی، تمام تصمیمات و برنامه‌هایت با موفقیت همراه خواهد بود و در نتیجه با رضایت و خوشحالی همراه خواهد شد.

برداشت: بارها به خاطر طمع و حرص خود به مشکلاتی افتاده‌ای و به آسانی خود را دچار آسیب کرده‌ای.

برداشت: شما با رحمت و لطفی که به شما بازگردانده شده است، از گناه خود پشیمان شده‌اید و این امر باعث شادی شما شده است.

برداشت: اگر شما به چیزی برگردید، ما هم به همان اندازه واکنش نشان خواهیم داد. ما اعمال خود را با نتایج آن پیوند می‌زنیم.

برداشت: وقتی که دو نفر به هم می‌رسند و رابطه‌ای شکل می‌گیرد، معمولاً احساساتی و وابستگی‌هایی بین آن‌ها ایجاد می‌شود که هر یک را به دیگری جذب می‌کند. این ارتباط می‌تواند باعث شود که هر دو طرف به نوعی تحت تأثیر یکدیگر قرار بگیرند و به دنبال هم باشند.

برداشت: ما این کار را با نتیجه‌اش همراه کردیم، چون وقتی یکی به نتیجه می‌رسد، دیگری هم به همان سرنوشت خواهد رسید.

برداشت: وقتی از همسرت چیزی را به دست می‌آوری، همسر تو هم به دنبال تو می‌آید.

برداشت: باز هم به این دام برگشته‌ای و با خاکی که در چشمانت نشسته، توبه کرده‌ای.

برداشت: باز به شما توفیق داده شد که از بند رهایی یابید، به شما می‌گوید: حالا سریعاً حرکت کن و به این سمت نیا.

برداشت: به مانند پروانه‌ای که به سمت آتش جذب می‌شود، جان‌های شما نیز به سوی آتش جاذبه پیدا کرد.

برداشت: ای پروانه، به یاد داشته باش که در حالی که در آتش عشق می‌سوزی، نباید فراموش کنی و دچار تردید شوی.

برداشت: زمانی که از بند رهایی یافتی، شکرش این است که دیگر هیچ طرفی از آن دانه (سوز و گداز) را احساس نمی‌کنی و از پیچیدگی‌هایش آزاد شده‌ای.

برداشت: او با شیرینی گفتار خود، روزی ای به تو می‌دهد که بدون ترس از دشمن و بدون نیاز به تله و دام خواهد بود.

برداشت: شکرگزاری نعمت‌هایی که شما را از بند رهایی بخشید، ضروری است و باید حق آن نعمت‌ها را به یاد داشت.

برداشت: در طول این همه رنج و سختی که تجربه کرده‌ام، گفتم که ای خدا مرا از این مشکلات و گرفتاری‌ها آزاد کن.

برداشت: من تا جایی که بتوانم به دیگران کمک کنم و احسان کنم، حتی اگر شده با خاکی که در چشم شیطان بیاندازم.