بخش ۱۲۲ - معجزه خواستن قوم از پیغامبران

برداشت: جمعیت گفتند: ای کسانی که ادعا می‌کنید، شاهدی بر علم درمان و مفید بودن آن کجاست؟

برداشت: اگر شما هم مانند ما به خواب و خوراک مشغول باشید، در دهر و دنیا همانند ما سرگردان خواهید بود.

برداشت: شما در این دنیا گرفتار ظواهر مادی هستید و نمی‌توانید به معنای عمیق‌تری دست پیدا کنید.

برداشت: عشق به مقام و قدرت، تأثیر خاصی بر کسانی دارد که خود را در صف پیامبران قرار می‌دهند.

برداشت: ما نمی‌خواهیم به این صورت دروغ بگوییم و افسانه بسازیم و به دیگران ناپسند گوشزد کنیم.

برداشت: پیامبران گفتند که این، به خاطر دلیلی است؛ اینکه منبع کوری، پرده‌پوشی است که از دنیا به وجود می‌آید.

برداشت: شما ادعای ما را شنیده‌اید اما این گوهر را که در دست ماست نمی‌بینید.

برداشت: این جواهر، آزمونی از مخلوق است که ما آن را مانند گردی در دور چشم‌هایمان به نمایش می‌گذاریم.

برداشت: هر کسی که بگوید کجا نشانه‌ای وجود دارد، به او می‌گویند خودش نمی‌بیند، چون در واقع در تاریکی و نادانی به سر می‌برد و نمی‌تواند حقیقت را درک کند.

برداشت: آفتابی در کلام ظاهر شد و گفت: برخیز، زیرا روز فرا رسیده و برای کمتر از جنگیدن، وقت است.

برداشت: تو به من بگو که آفتاب کجاست، تا من بگویم که ای کور، از حق بینا شو.

برداشت: هر کسی که در روز روشن به دنبال چراغ است، در حقیقت نشان‌دهنده‌ی نادانی اوست و مثل کسی است که در تاریکی به جستجوی نور می‌پردازد.

برداشت: اگر نمی‌بینی، این احتمال را در نظر داشته باش که صبح شده و تو هنوز در خواب و بی‌خبر هستی.

برداشت: خودت را نسبت به این موضوع نادیده نگیر و به راحتی سکوت نکن، بلکه به انتظار نعمت‌ها و خوبی‌ها باش.

برداشت: در طول روز، اگر کسی بگوید امروز کجاست، باعث رسوایی خود را به بار می‌آورد، ای کسی که به دنبال روز هستی.

برداشت: صبر و سکوت موجب جذب رحمت الهی می‌شود، اما در جستجوی نشانه‌ها، دلیل و علت‌ها نهفته است.

برداشت: خاموش باش و گوش بسپار، چون از معشوق جزای سکوت تو به جانت می‌رسد.

برداشت: اگر نمی‌خواهی نزد این پزشک بیایی، پس زر و سر خود را بر زمین بیفکن، ای دوست.

برداشت: بفروش هر آنچه که زیاد است و بخر چیزهایی که ارزشمندند؛ جان و مقام و财富 خود را به راحتی بده.

برداشت: هرگاه زیبایی‌ها و ویژگی‌های تو ستایش شوند، آنگاه حسادت آسمان‌ها هم به مقام و جایگاه تو می‌رسد.

برداشت: وقتی با پزشکان و درمانگران روبه‌رو می‌شوید، باید به دل خود نگاه کنید و احساس شرم را از خود دور کنید.

برداشت: این نابسامانی و عدم بینایی را نمی‌توان به دست مردم عادی رفع کرد، بلکه احترام و توجه به پزشکان و شفاگران، به ویژه در راهنمایی و کمک به درمان، حیاتی است.

برداشت: این پزشکان را بر من مسلط کنید تا با عطر خوش مشک و عنبر پر شوند.