بخش ۱۱۵ - قصاص فرمودن داود علیه السلام خونی را بعد از الزام حجت برو

برداشت: او با همان تیغی که به دستش داده است، دستور می‌دهد که قصاص کند. پس چه کسی می‌تواند مکر و فریب او را با علم و حقیقت از بین ببرد؟

برداشت: صبر و بردباری حق، حتی اگر کمک و همدردی کند، اما زمانی که از حد خود فراتر رود، خود را نشان می‌دهد.

برداشت: عشق و علاقه در دل‌ها به وجود می‌آید و همواره انسان‌ها به دنبال حل مشکلات و کشف حقیقت‌های زندگی هستند.

برداشت: قضاوت الهی باعث می‌شود که حقیقت از درون انسان‌ها آشکار شود و در نهایت سرنوشت آن‌ها مشخص گردد.

برداشت: شخص مورد نظر وقتی به وضعیتی رسید، حالش چه تغییراتی کرد، همان‌طور که از زمین‌های کشاورزی، آب به جوش و خروش می‌آید و جاری می‌شود.

برداشت: خونی که به جوش آمده نشانه‌ای از عواطف و احساسات شدید است و این احساسات باعث می‌شود که دل‌ها به تپش بیفتند و بحث و گفتگوهای زیادی به وجود آید.

برداشت: زمانی که راز کار او آشکار شد، معجزه داود به وضوح نمایان گشت و دو چیز با هم مشخص شد.

برداشت: مردم به طور کامل و بدون زینت آمده بودند و سرهایشان را به نشانه عبادت بر زمین گذاشته بودند.

برداشت: ما همه از تو دریافت‌های نادر و شگفت‌انگیز زیادی داشته‌ایم، در حالی که در حقیقت خودمان بی‌خبر بوده‌ایم.

برداشت: سنگ به تو گفت که تو معروف هستی و به خاطر جنگ با طلا، به من حمله کن.

برداشت: تو با یک فلاخن و سه سنگ به میدان آمده‌ای و توانسته‌ای صدها هزار نفر را شکست دهی.

برداشت: سنگ‌های تو که صدهزار تکه شدند، هر کدام از آن‌ها دشمنان را تشنه‌ی خون کردند.

برداشت: آهن در دستان تو مانند موم نرم و قابل شکل‌گیری است، چون مهارت و هنر زره‌سازی تو را نشان می‌دهد.

برداشت: کوه‌ها به وجود تو شاداب و سرزنده شده‌اند و همچون ندای دلنشین، آواهایی زیبا را با تو می‌سرایند.

برداشت: صدها هزار چشم دل از لطافت وجود تو روشن و بیدار شده‌اند و جهانی ناپیدا به واسطه تو آماده ظهور و ظهورات شده است.

برداشت: این جمله به این معناست که قدرت واقعی در زندگی بخشیدن و ادامه دادن زندگی نهفته است. چیزی که پایدار و همیشگی است، همانند یک منبع قوی که همواره به انسان زندگی می‌دهد.

برداشت: این ابیات به این معناست که تمام معجزات به قدرت احیا و بخشش جان به موجودات مربوط می‌شود؛ همانطور که می‌تواند انسانی مرده را به حیات جاویدان بازگرداند.

برداشت: ظالم در جهان نابود شد و هر یک از انسان‌ها دوباره به زندگی برگشتند و خدا را بندگی کردند.