بخش ۱۱۳ - گواهی دادن دست و پا و زبان بر سر ظالم هم در دنیا

برداشت: بنابراین، در همین مکان، آسیب‌ها و دردهای تو بر درونت گواهی می‌دهند.

برداشت: وقتی که ضمیر و درونت بر تو مراقبت می‌کند، باید به یاد داشته باشی که اعتقاداتت را رها نکنی.

برداشت: به ویژه در زمان‌هایی که عصبانی است یا در حال بحث و گفتگو است، به دقت و با جزئیات تمام مشکلات و ضعف‌های تو را بررسی می‌کند.

برداشت: وقتی ظلم و ستم ظاهر می‌شود، مرا از بند و زنجیر رها کن.

برداشت: زمانی که گواهی بر حقیقتی می‌آید، مخصوصاً در شرایطی که خشم و انتقام در اوج خود هستند.

برداشت: پس کسی که مراقبت می‌کند، راز را به گونه‌ای آشکار می‌سازد که در دل صحرا فریاد زده می‌شود.

برداشت: در روز رستاخیز، ماموران دیگری نیز به وجود خواهند آمد تا کار نشر و انتشار را انجام دهند.

برداشت: ای کسی که در میان ظلم و دشمنی به این مقام رسیده‌ای، ارزش و لایقت به‌وضوح مشخص است و نیازی به هیچ گونه ادعا و نشانەای نیست.

برداشت: نیازی نیست که در معرض خطر قرار بگیری تا دیگران از احساسات عمیق و درونی تو آگاه شوند؛ آن‌ها به خوبی به این درون شعلۀ آتشین تو پی برده‌اند.

برداشت: هر لحظه نفس تو شعله‌های بسیاری را به وجود می‌آورد و من می‌بینم که من هم از کسانی هستم که در آتش گرفتارند.

برداشت: من جزئی از وجود خودم هستم و به سمت کل وجودم می‌روم، نه اینکه نوری باشم که تنها برای رسیدن به مقام و منزلتی خاص حرکت کنم.

برداشت: این بیت به این معناست که ظالمی که به حقوق دیگران توجهی ندارد، برای یک گاو بی‌گناه مشکلات و دردسرهای زیادی به وجود آورد.

برداشت: او از او صد گاو و صد شتر گرفته است. پس ای پدر، از او دور شو!

برداشت: روزی کسی با خدا شکایت نکرد که ای پروردگار، چرا روزی من نیامده و من به درد و رنج افتاده‌ام؟

برداشت: ای خدا، دشمن مرا خشنود کن؛ اگر من باعث ضرر تو شدم، به او سود برسان.

برداشت: اگر من دچار اشتباه شدم، این خطا به عاقلانه بودن تو برمی‌گردد، زیرا تو عاقل‌ترین فرد جان من هستی.

برداشت: سنگ به توبه و طلب بخشش نمی‌گوید، این انصاف نفس است ای جان آزاد و با اعتبار.