بخش ۱۱۰ - حکم کردن داود بر صاحب گاو کی از سر گاو برخیز و تشنیع صاحب گاو بر داود علیه السلام

برداشت: داود به او گفت: ساکت باش و این مسلمان را رها کن، به خاطر گوساله‌ات او را آزار نده.

برداشت: زمانی که خداوند بر تو پرده‌ای از ستاری می‌افکند، ای جوان، تو باید سر خود را فرو آورده و خویشتنداری کنی.

برداشت: او با حیرت و ناامیدی می‌گوید: این چه حکمی است که به خاطر من آمده و چرا می‌خواهی قانونی تازه وضع کنی؟

برداشت: عدالت تو چنان آوازه‌ای یافته که زمین و آسمان را معطر کرده است.

برداشت: این جمله بیان می‌کند که بر روی سگ‌های نابینا، سنگ و کوه شکسته نشده است؛ به عبارت دیگر، اگرچه در شرایط سخت و پرچالش هستند، اما هنوز هم قادر به تحمل و ادامه دادن هستند.

برداشت: او با صدای بلند به بیان انتقاد و سرزنش می‌پرداخت، همان‌طور که در زمان ظلم و ستم، فریاد نماز بلند می‌شود.