بخش ۱۰۴ - باز شرح کردن حکایت آن طالب روزی حلال بی کسب و رنج در عهد داود علیه السلام و مستجاب شدن دعای او

برداشت: به یادم آمد داستان آن فقیر که همیشه در روز و شب فریاد و ناله می‌کرد.

برداشت: از خدا می‌خواست که روزی حلالی به دست آورد، بدون اینکه چیزی را شکار کند یا دچار زحمت و سختی شود.

برداشت: پیش از این درباره حال او صحبت کردیم، اما به خاطر تاخیری که پیش آمد، این موضوع به بعد موکول شد و پنج بار به تعویق افتاد.

برداشت: ما از او بپرسیم کجا می‌خواهد برود، چونکه باران رحمت خدا wisdom در دلش ریخته است.

برداشت: مالک گاو به آن نگاه کرد و گفت: «ای کسی که به ظلم تو، گاو من به بند آمده است، بیدار باش!»

برداشت: چرا به من گفتی که گاو را بکش؟ آیا تو عاقل نیستی؟ انصاف را فراموش کردی؟

برداشت: شخصی گفت که من روزی از خدا درخواست کردم، به طوری که با دعا و نذر، جهت قبله را تغییر می‌دادم و به آن شکل زیبا می‌کردم.

برداشت: در گذشته دعایی که همیشه به آن می‌پرداختم، بالاخره روزی نتیجه داد و به خواسته‌ام رسیدم، اما حالا نمی‌دانم باید چه جوابی بدهم.

برداشت: او از شدت خشم به نزدیکش رفت و یقه‌اش را گرفت و چند ضربه به صورتش زد، بی‌آنکه به چیزی توجه کند.