بخش ۱۰۳ - انکار کردن آن جماعت بر دعا و شفاعت دقوقی و پریدن ایشان و ناپیدا شدن در پردهٔ غیب و حیران شدن دقوقی کی در هوا رفتند یا در زمین

برداشت: زمانی که کشتی به ساحل رسید و به مقصد خود رسید، نماز آن گروه نیز به پایان رسید و به حالت کامل درآمد.

برداشت: آنها به هم حمله کردند و از هم پرسیدند که این فضولی کیست، پدر!

برداشت: هر یک از آن‌ها در حین صحبت، به رازی که در پس پرده بود اشاره کردند و با هم از آن سخن گفتند.

برداشت: گفت هر یک کار من نیست، حالا این دعا نه از بیرون من است و نه از درون.

برداشت: او گفت که امام ما با درد و دل و درخواست‌هایی از دل شکاوت‌برانگیز، مناجاتی کرد.

برداشت: او گفت: ای دوست مطمئن، به من هم اینگونه نشان می‌دهد.

برداشت: او به خاطر محدودیت‌هایی که بر حق انتخاب مطلق می‌گذارند، در کار دیگران دخالت کرده است.

برداشت: وقتی که نگاهی کردم تا ببینم آن افرادی که خوش-hearted و سخاوتمندند چه می‌گویند.

برداشت: چند نفر از آن‌ها را ندیدم، زیرا همه به سمت دیگری رفته بودند و از موقعیت و جایگاه خود فاصله گرفته بودند.

برداشت: من نه به سمت چپ نگاه می‌کنم و نه به سمت راست، نه بالا و نه پایین. چشم تیزبین من قادر نیست بر قوم تسلط پیدا کند.

برداشت: گویی مرواریدها به شکل آب درآمده‌اند، نه نشانی از پا بر جا مانده و نه اثر گرد و غباری در دشت دیده می‌شود.

برداشت: در آن لحظه که به حقیقت پیوستند، همه ی آن گروه در کدامین باغ یا مکان آرامش و خوشبختی رفتند؟

برداشت: در شگفتی مانده‌ام که چگونه این قوم حقیقت را از دید ما پنهان کرده‌اند.

برداشت: آن‌ها به قدری از نظر او پنهان شدند که مانند ماهیانی که در آب در حال شنا هستند، قابل دیدن نیستند.

برداشت: سال‌ها در آرزوی دیدن آن‌ها گذرانید و عمرها با اشک شوق برایشان گریست.

برداشت: آیا ممکن است بگویی که انسان چگونه می‌تواند در نظر خداوند مورد توجه قرار گیرد؟

برداشت: این بیت اشاره به این دارد که در این مکان، حالتی خاص وجود دارد که می‌توان آن را به نوعی بی‌توجهی یا بی‌احساسی تعبیر کرد. به عبارتی، برخی افراد در اینجا سکوت یا بی‌تحرکی را نشان می‌دهند و بینایی یا درک صحیحی از واقعیت ندارند.

برداشت: ای مرد نادان، کار به جایی رسیده که بشر را مانند عامه مردم ویران دیده‌ای.

برداشت: این شعر به مفهوم این اشاره دارد که ابلیس، موجود سرکش و متمرد، به تندی و غرور از خود صحبت می‌کند و ادعا می‌کند که به خاطر ساختارش از آتش، برتر از آدمی است که از خاک ساخته شده است. این نکته به نوعی به تفاوت‌های ذاتی و اصلی میان انسان و موجودات دیگر اشاره دارد و بر تبعیض و افتخار ابلیس بر مواد اولیه‌اش تأکید می‌کند.

برداشت: چشم‌های شیطانی را لحظه‌ای ببند تا حقیقت را ببینی و درک کنی که در نهایت چه چیزی در انتظار توست.

برداشت: ای دقوقی، تو با دو چشمانت همچون دانه‌های شفاف جو، مراقب باش که امید این افراد را ناامید نکن.

برداشت: برای به دست آوردن پایه و اساس قدرت و موفقیت، باید از هر گونه سستی و کاستی در دل خود دوری کنیم. تلاش و کوشش لازم است تا به هدف‌های بزرگ برسیم.

برداشت: از تمام کارهای دنیا دست برداشته و به دنبال مقصد و هدف خود می‌رود و با شوق و نشاط به زندگی ادامه می‌دهد، مانند فاخته که به جستجوی روزهای خوش می‌پردازد.

برداشت: خوب دقت کن ای کسی که خود را پنهان کرده‌ای، چرا که خداوند در پاسخ به دعاها را بسته است.

برداشت: هر کسی که دلش از بیماری‌های روحی و ناپاکی‌ها خالی شد، دعا و درخواستش به درگاه خداوند متعال می‌رسد.