بخش ۱۰۰ - شنیدن دقوقی در میان نماز افغان آن کشتی کی غرق خواست شدن

برداشت: دقوقی که در مقام رهبری و امامت قرار داشت، در کنار ساحل سازش را نواخت و سپس به نماز ایستاد.

برداشت: آن گروه به دنبال او بودند تا در این قیام زیبا، همگان جمع شوند و امام خود را برگزینند.

برداشت: ناگهان نگاه او به دریا افتاد وقتی که صدای فریاد از سمت دریا را شنید.

برداشت: او در میان امواج، کشتی‌ای را می‌بیند که در محاصره سرنوشت و مشکلات و ناراستی‌ها قرار دارد.

برداشت: شب، ابر و موج‌های بزرگ همگی نشانه‌هایی از تاریکی و خطر غرق شدن هستند.

برداشت: باد تندی چون فرشته مرگ وزید و امواج در جهات مختلف به هم ریختند و آشفتگی ایجاد کردند.

برداشت: دریانوردان به شدت نگران شده‌اند و از ترس و اضطراب فریاد می‌زنند و کمک می‌طلبند.

برداشت: در اینجا بیان می‌شود که افراد مختلف، حتی کسانی که به ایمان و اعتقادات دینی اعتقادی نداشتند، در زمانی خاص به طور یکسان در ابراز غم و اندوه شرکت کردند و به نوعی به این احساس مشترک پیوستند.

برداشت: به درگاه خداوند با ناله و زاری فراوان عهد و پیمان‌هایی بسته‌ام که به جانم وابسته است.

برداشت: سر برهنه در برابر کسانی که حتی یک بار هم به قبله ننگریسته‌اند، سجده می‌کنم و به آنها احترام می‌گذارم.

برداشت: گفته شده که این نوع بندگی بی‌فایده است، وقتی که در آن زمان، زندگی‌های زیادی را تجربه کرده‌ای.

برداشت: تمام دوستان و نزدیکان، از جمله پدر و مادر، امیدشان را از دست داده‌اند.

برداشت: در آن لحظه که مرگ به سراغ انسان می‌آید، افراد متدین و زهد پیشه نیز ممکن است به حالتی دچار شوند که به مانند گناهکاران و شقاوت‌زده‌ها رفتار کنند.

برداشت: نه از سمت چپ آنها راهی وجود دارد و نه از سمت راست تدبیری، چون که وقتی کار به پایان می‌رسد، زمان دعا و طلب کمک است.

برداشت: در دعاهای خود و هنگام زاری و آه، کلمات و عواطف آنان به قدری شدت گرفته که به آسمان می‌رسد و مانند دود سیاه در فضا پخش می‌شود.

برداشت: در آن زمان، دیو با نفرت فریاد زد که ای بردگان هوس و شهوت، دلیل این دشمنی چیست؟

برداشت: ای کسانی که انکار و نفاق می‌ورزید، بدانید که در نهایت، مرگ و جدا شدن از جسم، سرنوشت همه شماست.

برداشت: چشمانتان باید پرآب باشد از زمانی که از بند شهوت و وسوسه‌ها رهایی می‌یابید.

برداشت: به یاد دارید که روزی، هنگامی که در خطر بودید، خداوند دست شما را گرفت و نجاتتان داد؟

برداشت: صدایی از دیو به گوش می‌رسید، اما فقط گوش‌های آگاه و نیک می‌توانستند این سخن را بشنوند.

برداشت: پیامبر بزرگوار ما، مصطفی، به راستی در مورد ما درست گفته‌اند؛ او مانند قطب و پادشاهی است که منبعی از پاکی و صفا به شمار می‌رود.

برداشت: کسی که نادانی را ببیند، در پایان، عاقلان را خواهند دید که از ابتدا در مقام بالایی بودند.

برداشت: اگر کارها از ابتدا پنهان و مخفی باشد، عاقل کسی است که ابتدا به آن توجه می‌کند و در نهایت به نتیجه‌اش ایمان می‌آورد.

برداشت: در ابتدای کار ممکن است پنهان باشد، اما در نهایت هم خردمندان و هم نادان‌ها آن را به وضوح خواهند دید.

برداشت: اگر واقعه‌های ناپیدا را نبیینی، ای سخت‌مغز، پس چه کسی می‌تواند حزم و تدبیر را از تو بگیرد؟

برداشت: حزم به معنای احتیاط و دقت است و در اینجا به بدگمانی اشاره دارد. شخصی که بدگمان است، به طور مداوم به اتفاقات ناگوار در زندگی فکر می‌کند و از آنچه می‌تواند به او آسیب برساند، هراسان است. این نوع نگرش باعث می‌شود که او هر لحظه نگران بلایایی باشد که ممکن است ناگهان به سراغش بیاید.